Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Powodowane to jest tym, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.a.a.). Pismem, o którym mowa w cytowanym wyżej artykule jest m. in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.).
Pismem z dnia 28 grudnia 2010 r. przesłano do J. Z. odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawiono bez rozpoznania wniosek J. Z. o przyznanie prawa pomocy wskutek nienadesłania w wyznaczonym terminie wniosku na przesłanym urzędowym formularzu.
Pismem z dnia 15 kwietnia 2011 r., doręczonym w dniu 20 kwietnia 2011 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 14 kwietnia 2011 r., wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 17 grudnia 2010 r., w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 28 kwietnia 2011 r. został uiszczony wpis sądowy w kwocie 500 zł.
Wskazać jednakże należy, iż został on uiszczony po upływie terminu na jego wniesienie, bowiem termin ten upłynął z dniem 27 kwietnia 2011 r.
Stosownie do dyspozycji art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy.
Mając na względzie powyższe oraz fakt, iż zgodnie z art. 85 w/w ustawy czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na postawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.