Uzasadnienie
K. D. w dniu 17 maja 2012 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie VII SA/Wa 2432/11. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu w dniu 12 czerwca 2012 r. wynika, że skarżący od stycznia 2012 r. jest osobą bezrobotną, od dnia 1 lipca 2012 r. podejmie pracę (podpisał list intencyjny). We wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostają dwie córki. K. D. posiada dom o powierzchni 100 m2 oraz działkę budowlaną.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, np. poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez pojęcie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i finansowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Mając na uwadze powołany przepis oraz treść wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, iż brak jest uzasadnienia dla przyznania K. D. prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, ponieważ nie wykazał on w sposób nie budzący wątpliwości, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, która uprawniałaby do skorzystania z instytucji prawa pomocy.
Treść art. 246 ustawy nie pozostawia wątpliwości, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Ustawodawca użył tu pojęcia: "wykaże", co oznacza, że wnioskodawca powinien udowodnić, iż znajduje się w sytuacji materialnej, która uniemożliwia mu poniesienie kosztów postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być zatem sporządzony w sposób rzetelny, powinny znaleźć się w nim wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy, to strona musi uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku.
Należy też zwrócić uwagę na treść art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
W tym miejscu wskazać trzeba, że pismem z dnia 19 czerwca 2012 r. zobowiązano K. D. do uzupełnienia danych zawartych w złożonym wniosku poprzez: podanie źródeł utrzymania i wysokości miesięcznych wydatków; wskazanie, czy skarżący ma przyznany zasiłek dla osoby bezrobotnej; wskazanie, czy skarżący podejmuje prace dorywcze, sezonowe, z tytułu umów o dzieło, zlecenia i ew. jakiej wielkości dochody uzyskuje z tego tytułu; wskazanie, czy w utrzymaniu dzieci uczestniczy ich matka (jeśli tak, jakie kwoty przeznacza miesięcznie na ich utrzymanie), nadesłanie odpisów zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata kalendarzowe i wyciągów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy.
Pismo z dnia 19 czerwca 2012 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 czerwca 2012 r., wyznaczony termin (10-dniowy) na uzupełnienie wniosku upływał zatem w dniu 6 lipca 2012 r. W wyznaczonym terminie K. D. nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi na wezwanie z dnia 19 czerwca 2012 r.
Tymczasem to na stronie składającej wniosek ciąży obowiązek wykazania przesłanek określonych w art. 246 ustawy, w interesie strony leży udzielenie wszelkich informacji niezbędnych do rozpoznania wniosku. Do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wystarczy jedynie ogólnikowe twierdzenie strony o trudnej sytuacji finansowej. Brak informacji, których dotyczyło pismo z dnia 19 czerwca 2012 r. nie pozwala na ustalenie rzeczywistej sytuacji finansowej i możliwości płatniczych K. D.. Uznać zatem należy, iż skarżący nie wykazał, że w jego przypadku zostały spełnione przesłanki pozwalające na przyznanie prawa pomocy.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).