Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2002 roku P. O. złożył zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zadając niezwłocznego wydania postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego objętego tytułem wykonawczym z dnia [...] lipca 1999 roku, Nr [...] oraz tytułem wykonawczym z dnia [...] listopada 1999 roku, Nr [...], wydania postanowienia o uchyleniu wydanych na ich podstawie czynności egzekucyjnych i zwrotu wyegzekwowanych kwot wraz z odsetkami.
W uzasadnieniu skargi P. O. stwierdził, iż wymienione wyżej postanowienia utrzymane w mocy postanowieniami [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostały uchylone prawomocnymi wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2000 roku, sygn. akt II SA/Kr 2086/99 oraz o sygn. akt II SA/Kr 11/00. Jako podstawę uchylenia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał naruszenie art.15§1 oraz art.27§2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Mimo wezwania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do umorzenia postępowania na podstawie art.59§1 pkt.7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz do uchylenia w oparciu o przepis art.60§1 wymienionej ustawy dokonanych czynności wniosek ten pozostał bez odpowiedzi.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 roku, nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oddalił skargę P. O. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wydania postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego objętego tytułem wykonawczym z dnia [...] listopada 1999 roku, Nr [...].
W uzasadnieniu swojego postanowienia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że Postanowieniem z dnia [...] lutego 2003 roku, Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie egzekucyjne w sprawie wyegzekwowania obowiązku objętego tytułem wykonawczym z dnia [...] listopada 1999 roku, Nr [...].
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył P. O. podnosząc zarzut, iż postanowienie z dnia [...] lutego 2003 roku wydane zostało ponad trzy lata po zapadnięciu wyroków NSA. Nadto postanowienie to jego zdaniem posiada wadę kwalifikowaną, gdyż jako podstawę umorzenia przyjęto przepis art.59§1 pkt.9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a nie art.59§1 pkt.7 będący podstawą wydania wyroków przez Naczelny Sąd Administracyjny. Postanowienie z dnia [...] lutego 2003 roku nie zawiera też żadnego uzasadnienia faktycznego i prawnego przez co został wprowadzony w błąd, iż uwzględnia ono stan faktyczny. Tymczasem zdaniem skarżącego postanowienie to jest urzędowym poświadczeniem nieprawdy, gdyż umorzenie postępowania winno wynikać z wykonania wyroku sądowego, a nie z wniosku wierzyciela.
Z kolei postanowienie z dnia [...] czerwca 2003 roku nie zawiera ustosunkowania się do podnoszonych przez niego zarzutów zawartych w skardze. Zdaniem skarżącego przy rozpoznawaniu jego sprawy naruszonych zostało szereg przepisów kpa, a w szczególności art. 6 kpa, art.7 kpa, art.8 kpa, art.9 kpa, art.11 kpa, art.35 kpa i art.102 kpa.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 roku, Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003 roku podzielając zawarte w nim stanowisko.
Na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył P. O. podnosząc zarzuty tożsame z zarzutami zawartymi w zażaleniu na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003 roku.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek nie z powodu zarzutów podniesionych przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżona decyzja zapadła zdaniem Sądu z naruszeniem art.6 §2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 24 poz.151 ze zm.).
Zgodnie z treścią art.6§2 wyżej wymienionej ustawy na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Tymczasem z treści wniosku P. O. wynika, że żąda on od organów administracji publicznej wydania postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Abstrahując od tego czy żądanie to jest słuszne nie można uznać, iż jest ono skargą na bezczynność w podejmowaniu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego czynności egzekucyjnych.
Z art.1a pkt.2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynika, iż przez czynność egzekucyjną rozumie się wszelkie działania podejmowane przez organ egzekucyjny zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Tymczasem wniosek P. O. dotyczy zakończenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący nie domaga się podejmowania czynności egzekucyjnych. Domaga się on rozstrzygnięcia jego wniosku o zakończenie tego postępowania co może nastąpić poprzez wydanie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy w postaci postanowienia i podnosi zarzut, że organy administracji publicznej nie wydają takiego rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu żądanie skarżącego jest w istocie zażaleniem na bezczynność organów administracji w wydaniu tego rozstrzygnięcia. Winno być one rozstrzygnięte na zasadach ogólnych określonych w art.37§1 kpa, który ma zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym w związku z art.18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
To czy zażalenie skarżącego jest uzasadnione organ nadrzędny w stosunku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego winien rozstrzygnąć oparciu o przepis art.37§2 kpa. Jeżeli rozstrzygnięcie to dla skarżącego P. O. nie będzie zadawalać to wówczas będzie przysługiwało mu prawo wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego.
Odnoszenie się przez Sąd do podniesionych przez skarżącego zarzutów na obecnym etapie postępowania zdaniem Sądu uznać należy za przedwczesne.
Z powyższych względów na podstawie art. 145§1pkt.1c, art.135 i art.152 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.