Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. i A. J. utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. nakazującą A. i A. J. wykonanie rozbiórki zjazdu z drogi krajowej Nr [...]– [...] w km. 270+445, strona prawa na działkę nr ew. [...] w miejscowości [...].
Postępowanie administracyjne w sprawie miało następujący przebieg.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. na podstawie art. 104 K.p.a. oraz art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) po rozpatrzeniu sprawy legalności wykonania robót budowlanych przy ww. zjeździe z drogi krajowej Nr [...][...] – [...] nakazał A. i A. J. wykonanie rozbiórki przedmiotowego zjazdu wybudowanego w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę.
W uzasadnieniu organ wskazał, że na podstawie oględzin robót budowlanych ustalił, iż budowa zjazdu została przeprowadzona w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Odstępstwo polegało na wydłużeniu przepustu z projektowanych 6 m. do 8,6 m. W następstwie powyższego nastąpiło zwiększenie szerokości zjazdu o 2,6 m. W konsekwencji negatywnego zaopiniowania przez zarządcę drogi zamiennego projektu budowlanego uwzględniającego dokonane zmiany, organ był zobowiązany do wydania nakazu rozbiórki.
Od ww. decyzji odwołanie złożyli A. i A. J. Wskazali, że poszerzenia zjazdu dokonali by zapewnić optymalne warunki wjazdu na działkę przez min. samochody ciężarowe, którymi dysponują. Podnieśli, że poszerzony zjazd nie narusza warunków określonych w § 113 ust. 7 oraz § 79 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430). Odwołujący się dodali, że organ nie wziął pod uwagę całości przepisu art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego zgodnie z którym można orzec rozbiórkę części obiektu bądź jego doprowadzenie do stanu poprzedniego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2006 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisem art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, gdyż odwołujący się nie wykonali nałożonego na nich obowiązku dostarczenia w wyznaczonym terminie projektu budowlanego zamiennego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wnieśli A. i A. J. Skarżący dochodzili uchylenia decyzji organu II instancji oraz ewentualnie uchylenia również decyzji I instancji. Zarzucili naruszenie przepisów art. 7, art. 9, art. 77 § 1, art. 107 § 3 K.p.a. oraz art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z zapisem art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sad zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd może uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które podnoszono w skardze.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, a podstawę rozstrzygnięcia stanowią okoliczności, które Sąd winien wziąć pod uwagę z urzędu.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji zapadły z naruszeniem przepisów o właściwości organów, co stanowi przesłankę do stwierdzenia ich nieważności, określoną w art. 156 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Jak wynika z akt administracyjnych postępowanie dotyczyło nakazu rozbiórki zjazdu z drogi krajowej nr [...] na działkę inwestorów. Prowadzone było w I instancji przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Dla określenia jaki organ jest właściwy do prowadzenia postępowania istotne znaczenie ma określenie pojęcia "zjazdu".
Definicja zjazdu została wyprowadzona w ustawie z dnia 14 listopada 2003 roku o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. 200 poz. 1953), obowiązującej od dnia 9 grudnia 2003 roku i określiła "zjazd" jako połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z definicji tej wynika, że zjazd nie jest częścią drogi a jedynie miejscem dostępu do drogi publicznej. Określenie pojęcia "zjazdu" zawarte w wyżej wymienionej ustawie o drogach publicznych jest obowiązujące również w sprawach z zakresu prawa budowlanego i ma znaczenie przy ustalaniu organu administracji właściwego do rozpoznania spraw w I instancji.
Właściwość wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jako organu I instancji określona została w art. 83 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane poprzez odesłanie do art. 82 ust. 3 i 4 tej ustawy tj. do przepisu określającego kompetencję wojewody do działania w I instancji jako organu administracji architektoniczno-budowlanej. Do kompetencji tej należą więc między innymi sprawy dotyczące dróg publicznych krajowych i wojewódzkich wraz z obiektami i urządzeniami służącymi do utrzymania tych dróg i transportu drogowego.
Mając na uwadze wyżej wskazaną definicję "zjazdu" należy stwierdzić, że od dnia wejścia w życie w/w ustawy, to jest od dnia 9 grudnia 2003 roku organem nadzoru budowlanego właściwym do rozpoznania w I instancji sprawy dotyczącej przedmiotowego zjazdu jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego.
Przepisy o właściwości mają charakter bezwzględnie obowiązujący a zatem organy z urzędu muszą przestrzegać swej właściwości (art. 19 Kodeksu postępowania administracyjnego)
Wydanie w niniejszej sprawie decyzji przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w pierwszej instancji i decyzji, Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w postępowaniu odwoławczym nastąpiło z naruszeniem przepisów o właściwości, co stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności obu decyzji z art. 156 §1 pkt 1 kpa.
Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 2,art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)