Uzasadnienie
W dniu 29 listopada 2006r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) r.pr. M. S. wniosła w imieniu [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich we W. skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006r., znak: [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu.
Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzono, że do dnia 18 stycznia 2007r. wpłacono kwotę 100 zł tytułem uiszczenia wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z regulacji ustawowej wynika zatem, że jeśli skarga podlega opłacie stałej to istnieje obowiązek uiszczenia opłaty bez wezwania.
Przepis § 5 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed utratą mocy niniejszego przepisu wskazywał, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi, jednak wyrokiem z dnia 7 marca 2006r. sygn. akt: SK 11/05, opubl. w Dz. U. z dnia 17 marca 2006r. Nr 45, poz. 322 Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności w/w § 5 ust. 2 Rozp. Rady Ministrów z art. 221 przywoływanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z art. 2 Konstytucji RP.
W niniejszej sprawie opłata z tytułu wniesienia skargi jest opłatą stałą, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 Rozp. j. w. i wynosi 500 zł.
Skarga została zatem nienależycie opłacona i jako, że została wniesiona przez radcę prawnego bez jednoczesnego należytego opłacenia, podlega odrzuceniu na podstawie w/w przepisu.
Biorąc zatem powyższe pod uwagę w oparciu o art. 221 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.