Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej "organ") po rozpatrzeniu wniosku L. S. z dnia 16 czerwca 2011 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...].
W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ wskazał, iż zgodnie z dyspozycją art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. – zwanej dalej k.p.a.) jedną z przesłanek warunkujących przywrócenie terminu jest dopełnienie czynności, dla której przewidziany był termin. W niniejszej sprawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należało złożyć zażalenie na postanowienie PINB [...]. Czynność procesową należało dopełnić nie czekając na przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest bowiem dokonanie przez osobę zainteresowaną czynności dla której określony był termin. Skarżący nie dopełnił tego obowiązku co czyni wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia bezskutecznym.
Pismem z dnia [...] września 2011 r. A. S. – K. i L. S. (dalej "skarżący") złożyli skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wnieśli o jego uchylenie. W obszernych motywach uzasadnienia podnieśli, iż o wydaniu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]postanowienia z dnia [...] października 2010 r. nr [...], dowiedzieli się w trakcie przeglądania akt administracyjnych w siedzibie starostwa. Przesyłka zawierająca ww. postanowienie nie została im doręczona. Podnieśli, że w ich rejonie pocztowym często zdarzają się pomyłki przy doręczaniu przesyłek poleconych. W swojej skrzynce pocztowej znajdowali przesyłki oraz awiza adresowane do obcych osób na inne adresy. Przyjęli, iż przesyłki w tym awiza adresowane do nich mogły być z dużym prawdopodobieństwem błędnie pozostawione w skrzynkach innych osób i do nich nie dochodziły. Do uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu załączyli tylko niektóre dowody potwierdzające błędy w doręczaniu "awizo" bowiem sądzili, że jest to wystarczające dla uprawdopodobnienia braku winy. Przesłali kopie awiz adresowanych do obcych osób, a pozostawionych w ich skrzynce pocztowej oraz kopie listów adresowanych na ul. [...] w [...].
Skarżący podnieśli również szereg zarzutów dotyczących postępowania poprzedzającego wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] postanowienia z dnia [...] października 2010 r. nr [...] wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.
Wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a".
Wskazać należy, że Strona Skarżąca 16 czerwca 2011 r, złożyła adresowany do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Nr [...] z [...] października 2010 o wstrzymaniu wykonania prac wykończeniowych w budynku, podnosząc, iż tego postanowienia nigdy jej nie doręczono.
[...] Inspektor Nadzoru Budowlanego odmawiając przywrócenia terminu uczynił to na podstawie art. 58 § 2 k.p.a., wskazując, że Skarżący składając wniosek nie dokonali jednocześnie czynności złożenia zażalenia.
W ocenie Sądu wydane postanowienie było przedwczesne.
Organ rozpatrując wniosek miał obowiązek przede wszystkim rozważyć, czy postanowienie z [...] października 2010 r. zostało Stronie skutecznie doręczone.
Z treści wniosku wynika, że Strona kwestionuje sam fakt doręczenia rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu tej okoliczności w ogóle nie zbadano. Wskazać należy, że ustalenie, iż doszło do doręczenia postanowienia warunkuje przedmiotowość wniosku o przywrócenie terminu. W przypadku braku skutecznego doręczenia orzeczenia bieg terminu nie rozpoczyna się, a zatem nie może być mowy o jego przywróceniu. Niedokonanie tych ustaleń narusza przepis art. 58§1 k.p.a., który zezwala (pod pewnymi warunkami), na przywrócenie terminu tylko, co oczywiste - w razie jego uchybienia.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ musi ustalić, czy, w jaki sposób i z jaką datą doręczono Stronie postanowienie Nr [...] z dnia [...] października 2010 r. PINB w [...] nakazujące wstrzymanie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego przy ul. [...] w [...]. Po ustaleniu tych okoliczności będzie mógł orzec w sprawie złożonego wniosku.
Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. Sąd uchylił zaskrżone postanowienie. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, co oznacza, iż nie wywołuje ono skutków prawnych od chwili wydania wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstwie at. 200 p.p.s.a.