Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. na podstawie art. 104 i 105 § 1 kpa, po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej usytuowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego, rozbudowanego na działce przy ul. K. [...] w W., stanowiącego własność T. i S. O. – umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że na skutek pisma właściciela sąsiedniej posesji przy ul. A. [...] w W. zostało wszczęte postępowanie administracyjne.
W wyniku kontroli ustalono, że na działce nr ew. [...] przy ul. K. [...] znajduje się budynek jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej usytuowany w odległości 2,90m od zachodniej granicy z posesją przy ul. A. [...].
W ścianie zachodniej budynku usytuowane są otwory okienne w poziomie parteru i piętra.
Z dokumentów wynika, że przedmiotowy budynek mieszkalny został rozbudowany na podstawie decyzji nr [...] wydanej prze Naczelnika Miasta W., którą zatwierdzono projekt architektoniczno-budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej przy ul. K. [...] w W. Budynek został zrealizowany zgodnie z zatwierdzonym projektem, który uwzględnia okna w zachodniej ścianie obiektu i został wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną.
Z dniem 6 grudnia 1997 r. inwestor zgłosił zakończenie budowy budynku mieszkalnego i zostało ono przyjęte z jednym warunkiem: wykonanie balustrady przy balkonie w terminie do dnia 30 marca 1998 r.
W związku z tym został zalegalizowany stan istniejący i brak jest podstaw do nakładania jakichkolwiek obowiązków w trybie nadzoru budowlanego.
Decyzją z dnia [...] października 2006 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania D. i L. J. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu powielił całość uzasadnienia decyzji organu I instancji i stwierdził, że w ocenie organu odwoławczego brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli L. i D. J. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że sprawa była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] sygn. akt [...], który uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. Zdaniem Sądu obie decyzje naruszają prawo art. 105 kpa, 7 i 77 kpa.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, gdyż organy orzekające w sprawie naruszyły art. 105 § 1 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania. Nie istnieją okoliczności, które czyniłyby wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwe. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 kpa, to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Sprawa administracyjna jest więc konsekwencją istnienia stosunku administracyjno-prawnego, takiej sytuacji prawnej, w której strona ma prawo żądać od organu administracyjnego skonkretyzowania jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli braknie któregoś z elementów tego stosunku materialnoprawnego.
Zarówno orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, jak i doktryna prawa są w tej materii zgodne – bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 kpa oznacza, ze brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Natomiast bezzasadność żądania strony to brak przesłanek do uwzględnienia żądania strony.
W przeciwieństwie zatem do bezprzedmiotowości postępowania bezzasadność żądania strony musi być wykazana w decyzji załatwiającej sprawę co do jej istoty, a nie prowadzić do umorzenia postępowania, ponieważ jest to niezgodne z prawem uchylenie się organu od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2000 r., sygn. akt IV SA 12/98).
W przedmiotowej sprawie wniosek do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w dniu 7 stycznia 2002 r. złożył L. J. "w sprawie obiektu budowlanego na działce przy ul. K. [...] w W.".
We wniosku tym skarżący wniósł o: "nakazanie inwestorowi rozbiórki części tego obiektu wybudowanego niezgodnie z obowiązującymi przepisami".
Zatem obowiązkiem organu nadzoru budowlanego rozpatrującego sprawę w trybie postępowania administracyjnego było załatwienie jej poprzez wydanie decyzji pozytywnej lub negatywnej.
Zauważyć należy także, że sprawa był przedmiotem rozpoznania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w [...].
Wyrokiem z dnia [...] października 2005 r. w sprawie sygn. akt [...] Sąd uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...]. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że decyzje te zapadły z naruszeniem art. 105, 7 i 77 kpa.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, mimo wytycznych zawartych w uzasadnieniu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. ponownie umarza postępowanie w sprawie na podstawie art. 105 kpa, a organ odwoławczy utrzymuje w mocy tę decyzję.
Taką decyzję organ mógłby wydać gdyby postępowanie administracyjne wszczęte było z urzędu, a nie na wniosek skarżącego żądającego konkretnego rozstrzygnięcia.
Na marginesie podnieść również należy, że mają rację organy, orzekające w sprawie niniejszej, że brak jest podstaw do nakładania jakichkolwiek obowiązków w trybie nadzoru budowlanego, gdyż budynek rozbudowany na działce przy ul. K. [...] w W. stanowiącej własność T. i S. O. został rozbudowany zgodnie z pozwoleniem na budowę z dnia [...] czerwca 1989 r. wydanym przez Naczelnika Miasta W. Z tych wszystkich powodów skarga zasługuje na uwzględnienie.
Dlatego też działając na odstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w pkt I wyroku.
Na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt II wyroku.