Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, postanowieniem z dnia 28 grudnia 2011 roku przyznał Skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2011 r. znak [...] w przedmiocie wycofania wyrobu z obrotu.
Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adw. A.Z. pełnomocnikiem z urzędu I.S.
Wyrokiem z dnia 31 maja 2012 r. Sąd oddalił skargę I.S.
Pismem z dnia 12 września 2012 r. adw. A.S. złożył w imieniu I.S. skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Pismem z dnia 28 września 2012 r. adw. A.Z. złożyła wniosek o zwolnienie z funkcji pełnomocnika z urzędu ze skutkiem natychmiastowym wobec faktu, iż I.S. jest reprezentowana przez innego pełnomocnika, z wyboru - adw. A.S. (pełnomocnictwo z dnia 4 września 2012 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 - dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Skarżąca ustanowiła adwokata z wyboru, który jest upoważniony do reprezentowania jej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2011 r. znak [...] w przedmiocie wycofania wyrobu z obrotu.
Pełnomocnik podjął czynności procesowe, gdyż złożył w imieniu skarżącej skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Sądu I instancji z dnia 31 maja 2012 r.
Przesłanką ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest to, aby wnioskodawca nie zatrudniał lub nie pozostawał w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym - art. 246 § 3 p.p.s.a. Stwierdzenie zaistnienia powyższej przesłanki negatywnej w zakresie prowadzenia niniejszej sprawy (art. 36 pkt 2 p.p.s.a.), czyni zbędnym badanie sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy (porównaj postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GZ 156/10; por. też postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. akt III SO/Po 1/12, publ. www. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Uwzględniając, że okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu przestały istnieć, na podstawie art. 249, art. 246 § 3 w związku z art. 263 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.