Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek E. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż E. S. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Posiada mieszkanie o pow. 35,4 m2. Utrzymują się z mężem z emerytur w łącznej wysokości 4 022 zł. brutto. W formularzu PPF wnioskodawczyni wskazała ponadto, że spłacają z mężem pożyczki w banku w wysokości: wnioskodawczyni – 756,18, mąż – 920 zł. Innych danych związanych z sytuacją majątkową w formularzu PPF nie wskazano.
Na wezwanie Sądu wnioskodawczyni w dodatkowym piśmie z dnia 5 stycznia 2015 r. wskazała, że stałe wydatki miesięcznie kształtują się na poziomie: ubezpieczenie rodzinne 200 zł., mieszkanie 360 zł., leki 200 zł., telefon stacjonarny, telewizja, internet 150 zł., telefon komórkowy 50 zł., prąd 140 zł. (na dwa miesiące), gaz 90 zł. (na dwa miesiące), podatek od nieruchomości 12 zł. (kwartalnie), ubezpieczenie na życie 129 zł (kwartalnie), ubezpieczenie mieszkania 80 zł. (kwartalnie). Wskazała, że na bieżące wydatki życiowe (żywność, przejazdy, środki czystości), pozostaje około 500 zł. na dwie osoby.
Do ww. pisma dołączono kopię dokumentów PIT40A wnioskodawczyni i jej męża, z których wynika, że w 2013 r. uzyskali dochody odpowiednio 19 434,50 zł i 27 66,22 zł.
Do pisma nie dołączono kopii wyciągów z rachunku/ów bankowych wnioskodawczyni i jej męża do czego zobowiązano na mocy zarządzenia z dnia 11 grudnia 2014 r. Nie złożono także oświadczeń dot. uzyskiwania ew. pomocy od rodziny, osób trzecich, czy instytucji pomocy społecznej.
Należy również wskazać, że wnioskodawczyni w dniu 23 grudnia 2014 r. uiściła samodzielnie wpis sądowy w niniejszej sprawie w wysokości 200 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową E. S. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawczyni jest osobą na tyle ubogą, że jej rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają wywiązanie się z obowiązku partycypowania w kosztach postępowania sądowo-administracyjnego, które na obecnym etapie wynoszą 200 zł wpisu od skargi i które wnioskodawczyni już samodzielnie poniosła. Również pozostałe koszty sądowe, które ewentualnie mogą pojawić się na późniejszych etapach są w zasięgu możliwości finansowych strony, gdyż jeżeli się w ogóle pojawia to nie powinny przekroczyć 200 zł. Wnioskodawczyni z mężem uzyskują dochód miesięczny w wysokości 4 022 zł (brutto), co netto daje kwotę 3 341,12 zł., w związku z tym uznano, że osiągając ww. dochód strona jest w stanie uiścić koszty sądowe, które mogą pojawić się na późniejszych etapach sprawy.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.