Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 września 2015 r. skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym.
W piśmie skierowanym do Sądu, złożonym w dniu 7 grudnia 2015 r. (data prezentaty Sądu), pełnomocnik skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może jednak uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie należało umorzyć. Zwrot uiszczonego przez skarżących wpisu od skargi uzasadniał art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.