Uzasadnienie
Decyzją Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] stycznia 2002 r., znak: [...], R[...] O[...] została objęta ubezpieczeniem społecznym rolników na wniosek w pełnym zakresie od dnia 17 stycznia 2002 r.
Następnie, Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia [...] maja 2010 r., znak:[...], NKP: [...], wydaną na podstawie art. 2 ust. 2 w związku z art. 36 ust. 3 i art. 52 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity – Dz.U. z 2008 r., Nr 50, poz. 291 z późn. zm.),art. 83 a ustawy z dnia 13 października 1998r., ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz.U.z 2007r. nr 11 poz. 74 ze zm.) i art. 156 § 1 w zw. z art. 157 § 1 i 2, art. 158 k.p.a. - stwierdził z urzędu nieważność decyzji z dnia [....] stycznia 2002 r., znak [...], w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników w całości, ponieważ decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
W ww. decyzji organ zawarł pouczenie, zgodnie, z którym odwołanie od ww. decyzji przysługuje do sądu powszechnego.
Zgodnie z pouczeniem, R[...] O[...] wniosła do Sądu Okręgowego w E[...], za pośrednictwem Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w O[...], Placówka Terenowa w D[...], odwołanie od opisanej wyżej decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] maja 2010 r.,znak: [...], NKP: [...]
Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r., sygn. akt [...], Sąd Okręgowy w E[...], przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w O[...].
Sąd powszechny w ww. postanowieniu wskazał, że nie jest dopuszczalna w przedmiotowej sprawie droga sądowa, przed sądem powszechnym. Zdaniem Sądu decyzje, jakie zapadają w trybie przepisu art. 83 a ust 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, podlegają weryfikacji w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym. Sąd uznał, że właściwym do rozpoznania sprawy, z uwagi na miejsce zamieszkania odwołującej się, będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w O[..].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w O[...], postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r., [...], stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w O[...] wskazał, na przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) - art. 13 § 2, który stanowi, że o rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona oraz przepis art. 59 § 1, zgodnie, z którym jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 2 ust 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r., o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008r., nr 50, poz. 291 że zm.), Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego jest centralnym organem administracji rządowe. Organ ten ma siedzibę w Warszawie, zatem do rozpoznania sprawy w przedmiocie decyzji tego organu właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
W tych warunkach sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne.
Przepis art. 3 ww. ustawy stanowi, że Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie min w sprawach skarg na: decyzje administracyjne.
W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy, że na skutek błędnego pouczenia odwołanie wniesione do sądu powszechnego nie doprowadziło do rozpoznania sprawy, po myśli przepisów art. 15 w zw. z art. 127 k.p.a.
Zgodnie z zasadą opisaną w ww. przepisach, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez organ centralny, tu Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Wskazać należy, że w niniejszej sprawie trybu ponownego rozpoznania nie zastosowano, wobec błędnego, jak ocenił to sąd powszechny, pouczenia skarżącej, iż wydana decyzja może być zaskarżona do tego sądu.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w zaistniałych w sprawie warunkach, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. W sprawie nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia, przewidzianych przepisami prawa, warunkujących kontrolę sądowoadministracyjną aktu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższą argumentacje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 59 § 1 pkt 6, § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.).