Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 stycznia 2015 r. odrzucił skargę A. S. na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] sierpnia 2014 r. sygn. akt. [...] w przedmiocie niestwierdzenia naruszenia praw pacjenta.
W dniu 8 grudnia 2014 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy m.in. poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na pełnomocnika skarżącej Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła r.pr. D. K..
W dniu 18 lutego 2015 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo ww. pełnomocnika zawierające w załączniku opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismo przewodnie zawierało także wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego w zakresie sporządzenia i złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz oświadczenie o nie opłaceniu kosztów w całości ani w części. Z ww. pisma przewodniego wynika, że ww. opinia została przesłana stronie skarżącej.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 – 240 zł.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia.
Z tych względów przyznano w niniejszej sprawie kwotę 120 zł oraz kwotę 27,6 zł stanowiącą 23 % podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 147,60 zł. (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy).