Uzasadnienie
L. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r., stwierdzającą nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2001 r., udzielającej L. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę pawilonu handlowego spożywczego wraz z budową dróg wewnętrznych, parkingów, wyjazdów i wjazdów oraz przyłączy infrastruktury technicznej przy ul. [...] w M..
W skardze L. Sp. z o.o. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że decyzja ta może skutkować zaprzestaniem działalności, a nawet nakazem rozbiórki funkcjonującego od 12 lat pawilonu, powodując sięgające wielu milionów złotych straty finansowe dla skarżącej. Strona skarżąca podkreśliła, że zaprzestanie działalności pawilonu i ewentualna rozbiórka obiektu spowodują znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki, jak również spowodują wystąpienie przez Spółkę z roszczeniem wobec Skarbu Państwa o zadośćuczynienie poniesionej szkodzie, spowodują też utratę pracy i pogorszenie warunków życiowych rodzin pracowników pawilonu oraz problemy finansowe lokalnych przedsiębiorców kooperujących z pawilonem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić jednocześnie należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 sierpnia 2011 r. I FZ 142/11 LEX nr 864188, z dnia 26 września 2013 r. II OZ 791/13 LEX nr 1412495).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy wskazać, że zaskarżona decyzja nie powoduje bezpośrednio skutków, o których mowa w cytowanym przepisie art. 61 § 3 ustawy, wniosek o wstrzymanie jej wykonania nie może więc być uwzględniony. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które podlegałyby dobrowolnemu bądź przymusowemu wykonaniu. Wskazać trzeba, że wprawdzie stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę wiąże się z możliwością wszczęcia postępowania naprawczego, które w konsekwencji może prowadzić nawet do wydania nakazu rozbiórki, jednakże skutek ten nie wynika wprost z decyzji o stwierdzeniu nieważności, a mógłby powstać dopiero w konsekwencji odrębnego postępowania administracyjnego. Z tego względu nie można przyjąć, aby brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji narażał stronę skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.