Uzasadnienie
W skardze z dnia 3 października 2011 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. S. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Finansów z dnia [...] września 2011 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...], którą odmówiono umorzenia opłaty legalizacyjnej ustalonej ostatecznym postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...], w wysokości 25000 zł oraz odroczono termin zapłaty ww. należności do dnia 31 grudnia 2011 r. i ustalono opłatę prolongacyjną w kwocie 2005 zł. Wnioskodawca w ogóle nie uzasadnił swojego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe go uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, niepubl.).
W niniejszej sprawie A. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to jednak nie uzasadnił swojego wniosku. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I GZ 316/10, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie.
W ocenie Sądu, w świetle powołanych wyżej przepisów prawa i wniosku strony skarżącej oraz okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Skarżący we wniosku nie wskazał konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto na uwagę zasługuje to, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest należność pieniężna, której uiszczenie przez wnioskodawcę nie powoduje automatycznie powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca winien mieć na względzie, że w przypadku ewentualnego ustalenia, iż istnieją przesłanki do jej umorzenia, należność ta mogłaby podlegać zwrotowi. A zatem z samym faktem jej uiszczenia nie można upatrywać wystąpienia przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W takiej sytuacji wnioskodawca winien wskazać na inne zdarzenia prawne, które jako służące uiszczeniu ww. należności pieniężnej mogłyby wiązać się z zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takich jednak zdarzeń prawnych wnioskodawca w swoim wniosku nie wskazał.
Z tych wzglądów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.