Uzasadnienie
Uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. Rada Miejska w K. zleciła Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w K. zbadanie zarzutów stawianych Burmistrzowi K. w skardze wniesionej przez J. G..
W dniu [...] czerwca 2010r. Rada Miejska w K. podjęła uchwałę nr [...]. W uchwale tej Rada Miejska w K. stwierdziła, iż po zapoznaniu się z zarzutami zawartymi w skardze J. G. i po zapoznaniu się z wynikami kontroli Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej uznaje skargę J. G. za bezzasadną.
Uchwała Rady Miejskiej w K. nr [...] z dnia [...] czerwca 2010r. została zaskarżona przez G. G. i J. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów prawnych i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
W świetle tego przepisu uznać należy, iż skarga G. G. i J. G. podlega odrzuceniu, albowiem zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w K. nr [...] z dnia [...] czerwca 2010r. nie jest decyzją administracyjną ani żadnym z innych aktów czy czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2-7. Zakwestionowana przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie uchwała Rady Miejskiej w K. dotyczy uznania za bezzasadną skargi J. G. wniesionej na Burmistrza K., którą J. G. złożył w trybie tzw. skargi powszechnej. Przedmiotem takiej skargi, w myśl art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Zaskarżona uchwała stanowi zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego, tymczasem w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się jednolicie, że na zawiadomienie o sposobie załatwienia takiej skargi nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych, jakimi są skargi zawarte w dziale VIII kpa, a więc skargi związane z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania takich skarg, nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych (por. postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2010r. I OW 30/10 Lex nr 643335, postanowienie NSA z 25 lutego 2009r. II OSK 241/09 Lex nr 557044).
Już tylko na marginesie należy wskazać, że nawet jeśliby przyjąć, jak chce strona skarżąca, iż niniejsza skarga została wniesiona w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (t.j. Dz. U. z 2001 nr 142 poz. 1591), to i tak podlegałaby odrzuceniu, z uwagi na termin jej wniesienia. Do takiej skargi zastosowanie ma art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (por. uchwała 7 sędziów NSA z 2 kwietnia 2007r. II OPS 2/07 Lex nr 260435). Strona skarżąca doręczyła organowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 30 sierpnia 2010r., skarga winna zostać zatem wniesiona najpóźniej w dniu 29 października 2010r.
Niniejsza skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zamiast, jak wynika to z art. 54 § 1 ustawy, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W takiej sytuacji skarga przekazywana jest do właściwego organu, jednak o zachowaniu terminu do wniesienia skargi (określonego w art. 53 ustawy) decyduje wówczas data jej nadania przez sąd w urzędzie pocztowym (w przedmiotowej sprawie oznacza to dzień 5 listopada 2010 r.).
W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.