Uzasadnienie
Z. D. i B. D. wnieśli 26 lutego 2019 r. (data stempla urzędu pocztowego) skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2018 r., znak [...].
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 22 marca 2019 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.
Po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy skarżących 14 listopada 2019 r. wezwano do wykonania solidarnie prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 22 marca 2019 r. Wezwania wraz ze stosowny pouczeniem doręczono obojgu skarżącym 20 listopada 2019 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upływał 27 listopada 2019 r.
Jak wynika z informacji uzyskanej z Rejestru Opłat Sądowych (k. 82), do 8 grudnia 2019 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Pismem z 27 listopada 2019 r. (data stempla urzędu pocztowego) skarżący oświadczyli, że cofają skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu i w terminie nie dopełnili tego obowiązku.
Jednocześnie Sąd nie mógł uwzględnić wniosku skarżących o cofnięcie skargi, albowiem tylko skutecznie wniesioną skargę – a zatem taką, której braki formalne zostały uzupełnione – można cofnąć.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.