Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 października 2014 r., zatytułowanym "Odwołanie/zaskarżenie", M.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], którą zobowiązano skarżącego do zapłaty kwoty tytułem zwrotu kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i likwidacją pojazdu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 3 października 2014 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy jego skarga została wniesiona na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego sygn. akt [...] (którą to sygnaturę wskazano w nagłówku skargi), a jeśli tak, to o wskazanie pełnej nazwy organu i daty wydania decyzji, czy na decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że skarga została wniesiona na ww. decyzję Starosty [...].
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 13 października 2014 r. skarżący wyjaśnił, iż skarga z dnia 1 października 2014 r., zatytułowana "odwołanie/zaskarżenie", została wniesiona na decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest sprawdzić, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu, a także czy skarga jest dopuszczalna ze względów formalnych.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej jako: p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Pominięcie opisanej procedury czyni rozpatrywaną skargę niedopuszczalną i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi wskazanym przez skarżącego jest decyzja Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], zobowiązująca do zapłaty kwoty tytułem zwrotu kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem i likwidacją pojazdu, a więc decyzja wydana w pierwszej instancji, od której przysługiwało stronie odwołanie zgodnie z art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) – dalej jako: k.p.a.. Wskazać przy tym należy, że w zaskarżonej decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o prawie do złożenia odwołania, z którego prawa skarżący skorzystał. W nadesłanych aktach administracyjnych znajduje się zarówno odwołanie skarżącego od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], jak również decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...], którą organ ten, po rozpatrzeniu odwołania M.B., otrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Decyzja organu odwoławczego zawierała prawidłowe pouczenie o prawie i terminie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Pomimo tego skarżący pismem z dnia 1 października 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Dodatkowo, w piśmie z dnia 13 października 2014 r. skarżący wyraźnie wskazał, iż skarga została wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji.
Na podstawie art. 52 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 127 § 1 k.p.a. należy uznać, że skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna, ponieważ od takiej decyzji stronie przysługuje wyłącznie odwołanie do organu wyższego stopnia – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], a zatem podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.