Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. P., z uwagi na jej niedopuszczalność.
W dniu 21 kwietnia 2010 r. (data nadania w UP) skarżący złożył wniosek o uzupełnienie powyższego postanowienia. Mianowicie wniósł, aby Sąd orzekł w przedmiocie wniesionej skargi z dnia 31 sierpnia 2009 r.:
- - że postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia 1 lipca 2009 r. o wydanie zaświadczenia zakończyło się wydaniem zaświadczenia (nie) żądanej treści lub postanowieniem o odmowie wydanie zaświadczenia;
- - że postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia 18 sierpnia 2008 r. w przedmiocie wydania uwierzytelnionej kserokopii pisma z dnia [...] listopada 2004 r. zakończyło się wydaniem (nie) uwierzytelnionej kserokopii tego pisma (nie) zgodnie z instrukcją stanowiąca załącznik do zarządzenia nr 1382 Komendanta KGP z dnia 8 grudnia 2005r.
- - że Komendant KGP w dniu [...] stycznia 2010 r. za nr [...] (nie) udzielił odpowiedzi w zakresie działania i czynności podjętych w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści i wydania uwierzytelnionej kserokopii pisma.
Skarżący wniósł również o wpisanie imienia i nazwiska protokolanta w sentencji postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Natomiast na mocy art. 166 w/w ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach.
W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie, co do którego skarżący wniósł wniosek o uzupełnienie, zapadło w formie postanowienia, więc zgodnie z powyższymi przepisami rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia zapada w formie postanowienia na posiedzeniu niejawnym.
Z pisma skarżącego wynika, że jego zdaniem, Sąd nie orzekł o całości skargi i dlatego składa wniosek o uzupełnienie postanowienia na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a.
Sąd stwierdza, że postanowienie z dnia 29 marca 2010 r. zawiera rozstrzygnięcie co do całości skargi, która jak to wskazano w uzasadnieniu postanowienia nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Przedmiotowe rozstrzygnięcie jest pełne i zawiera wszystkie elementy, które powinno zawierać postanowienie. Wskazać również należy, że co do zasady posiedzenia niejawne odbywają się bez udziału protokolanta, bowiem nie sporządza się protokołu z tego posiedzenia, wyjątek stanowi sytuacja, gdy na posiedzeniu niejawnym zostały wysłuchane osoby wezwane lub dokonano innych czynności procesowych, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Wniosek zatem nie zasługuje na uwzględnienie.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 157 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.