Uzasadnienie
Decyzją z [...] września 2010 r. Wojewoda [...] zmienił decyzję Wojewody [...] z [...] października 2008 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę drogi ekspresowej w korytarzu rezerwowym pod autostradę [...] na odcinku [...] Obwodnicy W. od węzła "[...]" do węzła "[...]" wraz z odcinkiem drogi ekspresowej długości około 5 km łączącej węzeł "[...]" z węzłem "[...]" i węzłem "[...]" wraz z przebudową urządzeń infrastruktury technicznej znajdujących się w pasie drogowym oraz poza pasem drogowym - etap II - węzeł "[..]" - węzeł "[...]" - węzeł "[...]" - obiekty budowlane XXV i XXVIII, zmienioną decyzjami Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. i [...] czerwca 2010 r. w ten sposób, że:
- 1. zatwierdził zamienny projekt budowlany w zakresie zmiany charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego - drogi i zakresu objętego projektem zagospodarowania terenu na odcinku zlokalizowanym na terenie wskazanych w decyzji działek;
- 2. wydał pozwolenie na wykonanie robót budowlanych wg zamiennego projektu z zachowaniem warunków zawartych w decyzji Wojewody [...] z [...] października 2008 r. o pozwoleniu na budowę zmienionej decyzją tego organu z [...] czerwca 2010 r.;
- 3. nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
W wyniku rozpoznania odwołań T. C. i F. D. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] grudnia 2010 r. uchylił decyzję Wojewody [...] z [...] września 2010 r. w części nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności i umorzył w tym zakresie postępowanie organu I instancji, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się T. C. i wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji uznał zarzuty skargi za bezzasadne.
Pismem z dnia 22 marca 2011 r. skarżąca T. C. cofnęła skargę i wniosła o zwrot kosztów sądowych.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, zwana dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej. Tym niemniej cofnięcie skargi - w myśl powołanego wyżej przepisu in fine - podlega kontroli sądu administracyjnego, a skarżący ma ograniczoną możliwość zrezygnowania z ochrony prawnej w sytuacji, kiedy doszło już do wszczęcia postępowania. Sąd musi bowiem tę czynność uznać za niedopuszczalną jeżeli stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd, biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne niniejszej sprawy oraz stan prawny, stwierdza, że w sprawie nie występują negatywne przesłanki określone w art. 60 ustawy P.p.s.a. Zdaniem Sądu, cofnięcie skargi przez skarżącą T. C. nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności.
Z tych przyczyn na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu sądowego od skargi zostało oparte o treść art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.