Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 października 2011 r. skarżąca Spółka wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] nakazującej P. S.A. O. w K. usunięcie nieprawidłowości wymienionych w zaleceniach pkt 7.1 oceny technicznej, poprzez:
- - usunięcie okładziny lastrico powierzchni schodów, a w razie konieczności odpowiednie wzmocnienie zakotwienia balustrady oraz uzupełnienie ubytków betonu na krawędziach schodów;
- - oczyszczenie oraz zabezpieczenie antykorozyjne balustrad;
- - rozkucie i oczyszczenie z luźnych części oraz uzupełnienie brakującej otuliny betonowych schodów;
- - rozkucie i na nowo zabetonowanie w deskowaniu z odpowiednim dowiązaniem do zbrojenia prowizorycznie naprawionego spocznika nr 2 oraz stopni od strony budynku dworca,
- - wykonanie nawierzchni na schodach z żywic epoksydowych (spocznik, przednóżek, podnóżek) i zabezpieczenie powłokami malarskimi pozostałych powierzchni betonowych;
- - uzupełnienie ubytków betonu w górnej części podpór i wykonanie zbrojonych podlewek ciosów podłożyskowych;
- - wymianę pomostu drewnianego na nowy z zaimpregnowanego drewna klasy min. K21, dyliny o grubości 50 mm, podłużnice z kantówek 120 x 120 mm w rozstawie co 40 cm;
- - wymianę oraz zamontowanie brakujących osłon przeciwporażeniowych;
- - zabezpieczenie antykorozyjne całej konstrukcji stalowej zestawami powłok malarskich, po uprzednim wyczyszczeniu i przygotowaniu podłoża;
- - uzupełnienie brakujących elementów instalacji elektrycznej oświetlenia oraz oczyszczenie i zabezpieczenie antykorozyjne elementów stalowych ww. instalacji.
Strona skarżąca uzasadniając wniosek o wstrzymanie podniosła, iż wykonanie remontu kładki w przypadku, gdy Spółka nie powinna być stroną postępowania naraża ją na niepowetowane straty, zaś dochodzenie zwrotu poniesionych kosztów remontu nie będzie możliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaznaczyć należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu, wykonanie przez stronę skarżącą remontu kładki dla pieszych może spowodować dla niej znaczny uszczerbek finansowy, zaś ewentualne późniejsze uchylenie orzeczenia nie będzie prowadziło do rekompensaty powstałej w wyniku wykonania decyzji szkody.
Wobec powyższego Sąd uznał, że w sprawie zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 p.p.s.a, zachodzi bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.