Uzasadnienie
Przy piśmie z dnia 17 lutego 2010 r. przesłano wnioskodawcy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF, celem jego uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Pismo to zostało dwukrotnie awizowane w dniu 22 lutego i 2 marca 2010 r. Stosownie do treści art. 73 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przyjęto, iż zostało ono skutecznie doręczone wnioskodawcy w dniu 8 marca 2010 r., a zatem termin do nadesłania uzupełnionego formularza upłynął z dniem 15 marca 2010 r. Skarżący nie złożył jednak w wyznaczonym terminie wniosku na przesłanym urzędowym formularzu.
Z tego względu, zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W dniu 14 kwietnia 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął sprzeciw skarżącego, w którym podniósł, iż nie otrzymał żadnego formularza wskutek błędnego awizowania przesyłki. Oświadczył, iż awizo pocztowe zostało włożone do skrytki pocztowej zamiast do skrzynki pocztowej w miejscu w którym zamieszkuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Stosownie do treści art. 252 ustawy p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, wniosek ten powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym.
Zgodnie zaś z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że wnioskodawca nie nadesłał wniosku o przyznanie prawa pomocy na przesłanym urzędowym formularzu, a zatem nie mógł on zostać merytorycznie rozpoznany.
Wskazać jednak należy, że pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania nie zamyka wnioskodawcy drogi do złożenia kolejnego wniosku w tym zakresie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wniosek pozostawiono bez rozpoznania.