Uzasadnienie
U. S. i T. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego, doręczoną skarżącym w dniu 19 września 2016 r.
Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu.
Pismem z dnia 11 stycznia 2017 r., nadanym w tym samym dniu, za pośrednictwem organu, skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Pismem z dnia 19 stycznia 2017 r. organ odpowiedział na ww. wniosek, przesyłając go jednocześnie do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności. Na podstawie art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W odniesieniu do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zasadą, wynikającą z art. 87 § 3 P.p.s.a., jest, że wniosek ten wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Wynika to z faktu, że przed rozpoznaniem wniosku Sąd powinien dysponować aktami sprawy, a te są w posiadaniu organu. Organ powinien więc przekazać wniosek sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na wniosek w terminie 30 dni od daty jego wniesienia (art. 54 § 2 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.).
Od powyższej zasady jest jednak wyjątek, który miał miejsce w niniejszej sprawie – o uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżący dowiedzieli się z postanowienia o jej odrzuceniu. W takiej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, po odrzuceniu skargi przez Sąd, składa się do sądu, a nie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a.), ponieważ akta sprawy są już w sądzie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 marca 2006 r., III SA/Wa 3288/05, LEX nr 197 547). Jednak w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu skarżący wnieśli bezpośrednio do organu.
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2016 r. o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącym w dniu 4 stycznia 2017 r. (zwrotnie potwierdzenie odbioru, k. 28). Przesyłka zawierająca wniosek o przywrócenie terminu została nadana do organu w dniu 11 stycznia 2017 r., natomiast przesyłka zawierająca odpowiedź organu na ww. wniosek, oraz sam wniosek, została nadana w dniu 20 stycznia 2017 r. (pieczęć nadawczej placówki pocztowej na kopercie).
W związku z tym, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie w dniu 11 stycznia 2017 r. Skarżący, błędnie, złożyli wniosek do organu w dniu 11 stycznia 2017 r., a organ nadał przesyłkę w dniu 20 stycznia 2017 r. W związku z przytoczonymi wyżej przepisami oraz stanowiskiem sądów administracyjnych oznacza to, że wniosek skarżących został złożony w dniu 20 stycznia 2017 r., a więc z uchybieniem terminu.
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.