Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 145 § 1 k.p.a odmówił wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2004 r., którą stwierdzono, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] sierpnia 1990 r. stwierdzająca wygaśnięcie decyzji ostatecznej Naczelnika Miasta i Gminy P. dotyczącej nakazu rozbiórki budynku inwentarskiego, położonego w P. przy ul. W. [...] została wydana z naruszeniem prawa.
W uzasadnieniu podał, że w dniu [...] lutego 2005 r. wpłynęło pismo E. S. z dnia [...] lutego 2005 r. z wnioskiem o wznowienie postępowania. Wniosek ten [...] maja 2005r. został uzupełniony wyjaśnieniem skarżącego, że okolicznością stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r. jest "przekroczenie uprawnień Burmistrza Miasta i Gminy przy wydawaniu decyzji z dnia [...] sierpnia 1990". Jednocześnie E. S. podał, że termin w którym dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia jest datą jego wniosku, t.j. 2 luty 2005 r.
Organ I instancji stwierdził, że analiza akt dotyczących postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] sierpnia 1990 r. wykazała, że E. S. w piśmie z dnia 9 października 2000 r. kierowanym do tego organu wskazywał już na tą samą przesłankę – "naruszenia uprawnień" i Ustawy z dnia 10 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w Ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy i organy administracji rządowej. Ten fakt w ocenie organu wskazuje jednoznacznie, iż o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, które podał wnioskujący w piśmie wyjaśniającym z dnia 6 maja 2005 r. wiedział już w dacie kiedy decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r. stała się ostateczna.
Zatem zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a wnioskujący od chwili, gdy decyzja stała się ostateczna, t.j. z upływem dnia 22 marca 2005 r. miał miesiąc na złożenie ze skutkiem prawnym wniosku o wznowienie postępowania na podstawie okoliczności, które podał w piśmie z dnia 6 maja 2005 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku z 2 lutego 2005 r.
Powyższe zdaniem organu I instancji wskazuje, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 148 § 1 k.p.a, zatem brak jest podstaw do wznowienia postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a – po rozpatrzeniu odwołania E. S. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu stwierdził, że rozstrzygnięcie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest prawidłowe.
Organ I instancji prawidłowo przyjął, iż wskazana przez skarżącego okoliczność mogąca stanowić przesłankę wznowieniową była już skarżącemu znana w dniu wydania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r., a tym bardziej w dniu nabycia przez tą decyzję przymiotu ostateczności.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył E. S. domagając się: "unieważnienia przez Sąd wszystkich decyzji administracyjnych" dotyczących nakazu rozbiórki budynku inwentarskiego położonego w P. przy ul. W. [...], łącznie z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] sierpnia 1990 r.
Stwierdził, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] sierpnia 1990 r. nie zawiera podstawy prawnej - naruszono art. 107 k.p.a.
Naruszono też przepisy ustawy o samorządzie terytorialnym, która weszła w życie z dniem 27 maja 1990 r.
Podniósł on również naruszenie art. 10 k.p.a. polegająca na jednoosobowym podjęciu ww. decyzji.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoją argumentację zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 w/w ustawy).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec, czego skarga podlega oddaleniu.
Należy zauważyć, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej, a więc takiej decyzji która na mocy art. 16 § 1 k.p.a. jest objęta zasadą trwałości decyzji ostatecznych. Z tego też względu wznowienie postępowania obwarowane jest szczególnymi wymogami formalnymi. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 148 § 1 k.p.a. jednym z takich wymogów jest złożenie podania o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Wskazać należy, iż przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie czy wniosek taki oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych w art. 148 k.p.a. Jeżeli przekroczono termin do jego złożenia, lub wniosek nie wskazuje przesłanek do wznowienia postępowania organ administracji wyda decyzję odmawiającą wznowienia postępowania.
Skarga nie jest zasadna, bo zaskarżona decyzja nie narusz prawa.
Badana przez Sąd decyzja o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego jest prawidłowa.
Wydanie decyzji na podstawie art. 143 § 3 k.p.a. – odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko wówczas, gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niemożliwe oraz, gdy strona zgłosiła żądanie wznowienia z uchybieniem terminu.
Żądanie wznowienia nie jest możliwe także wówczas gdy strona nie podaje przyczyn wznowienia enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a.
I tak organy administracyjne słusznie zauważyły, że podana przyczyna wznowienia,, przekroczenie uprawnień Burmistrza Miasta i Gminy P. " była znana już skarżącemu w dniu 9 października 2000 r., bo tę przesłankę zawarł już we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z [...] sierpnia 1990 r. stwierdzającej wygaśnięcie decyzji ostatecznej Naczelnika Miasta i Gminy P. z [...] r. dotyczącej nakazu rozbiórki budynku inwentarskiego. Niewątpliwie ta przesłanka była znana skarżącemu również 29 maja 2003 r., kiedy to złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez Burmistrza Miasta i Gminy w P. z art. 246 § 1 dawnego kodeksu karnego (tj. przekroczenia jego uprawnień).
W związku z tym należy stwierdzić, iż skarżący nie dochował terminu. wynikającego z art. 148 § 1 k.p.a.
Ponadto czego nie zauważyły organy orzekające w sprawie wniosek skarżącego nie zawierał przesłanki wznowieniowej odnośnie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r., a zatem decyzja odmowie wznowienia postępowania była prawidłowa.
Z tych względów orzeczono jak w punkcie I na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W II punkcie orzeczono na podstawie art. 250 w/w ustawy.