Uzasadnienie
Skarżący – T. S., pismem z dnia 18 września 2015 r. (sprecyzowanym pismem z dnia 9 stycznia 2016 r.) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na czynność Prezydenta Miasta O. w przedmiocie zmiany organizacji ruchu.
Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a., przez wykazanie, że przed wniesieniem skargi z dnia 18 września 2015 r. na czynność Prezydenta Miasta O. w przedmiocie zmiany organizacji ruchu – skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący w piśmie z dnia 18 lutego 2016 r., wskazał, że pismem z dnia 26 listopada 2013 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w niniejszej sprawie. Podał, że wysłał do organu kilkanaście pism dotyczących przedmiotowej sprawy na przestrzeni ostatnich lat, dla przykładu wskazał na pismo z dnia 14 maja 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Na podstawie art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Zgodnie z uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 14/13, zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 ust. 4, 5, 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.), na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3, § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. Nr 177, poz. 1729), jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. poz. 1515), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Przepis art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, stanowi, iż w sprawach, o których mowa w niniejszym rozdziale (Rozdział 10 Nadzór nad działalnością gminną), nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tego rodzaju sprawach zastosowanie znajduje jednak przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. w myśl którego skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jego wniesienia (por. uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA z 2007 r. nr 3, poz. 60).
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 26 listopada 2013 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w niniejszej sprawie. W związku z udzieleniem przez organ, pismem z dnia 19 grudnia 2013 r., odpowiedzi na powyższe wezwanie (karta 117 akt administracyjnych sprawy), od dnia doręczenia ww. pisma rozpoczął bieg 30-dniowy termin określony w art. 53 § 2 p.p.s.a. do złożenia skargi do sądu. Pismo organu z dnia 19 grudnia 2013 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 grudnia 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 118), zatem termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął w dniu 27 stycznia 2014 r. (poniedziałek).
Skarżący natomiast wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 19 września 2015 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Następnie w dniu 24 września 2015 r. tut. Sąd przesłał skargę do organu właściwego w sprawie, tj. Prezydenta Miasta O. (VII KO 220/15).
Zatem skarżący złożył skargę po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a., co obligowało Sąd do odrzucenia skargi, jako spóźnionej.
Należy również wskazać, że z akt sprawy nie wynika, by skarżący w 2015 r. wezwał Prezydenta Miasta O. do usunięcia naruszenia prawa w przedmiocie zmiany organizacji ruchu. W aktach sprawy znajdują się pisma skarżącego z dnia 26 stycznia 2015 r., z dnia 4 marca 2015 r., z dnia 21 kwietnia 2015 r., z dnia 12 maja 2015 r., z dnia 22 czerwca 2015 r. i z dnia 31 lipca 2015 r., ale stanowią one w istocie korespondencję z organem w sprawie postępów nad pracami projektowymi w sprawie zmiany organizacji ruchu i żadne z tych pism nie jest wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.