Uzasadnienie
T. S. ("skarżący") pismem z dnia 11 listopada 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2722/17.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 listopada 2019 r. wezwano skarżącego do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowego: przesłanki w oparciu, o którą wnosi o wznowienie postępowania sądowego oraz dnia, w którym dowiedział się o podstawie wznowienia. Jednocześnie pouczono skarżącego o treści art. 272, 273 i 277 p.p.s.a.
Wezwanie do usunięcia ww. braków doręczono skarżącemu w dniu 16 grudnia 2019 r.
W piśmie z dnia 19 grudnia 2019 r. skarżący wskazał, że o wznowieniu dowiedział się w dniu, w którym złożył wniosek o wznowienie. W zakresie przesłanki wskazał, że "wywiązał się z ustalonych terminów. Decyzje w sprawie są bezprawne. Przepis to ustawa o ochronie zabytków".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. Artykuł 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") dopuszcza wznowienie postępowania, które zostało zakończone prawomocny orzeczeniem.
Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 p.p.s.a.), a ponadto zgodnie z art. 279 p.p.s.a. zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia.
Powyższe elementy kształtują szczególną, obligatoryjną treść skargi o wznowienie postępowania, pozwalającą na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. Brak któregokolwiek z wyżej wskazanych obligatoryjnych elementów skargi o wznowienie postępowania powoduje, że skarga ta nie może być rozpoznana merytorycznie przez sąd, a zatem podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2008 r., I OZ 347/08, LEX nr 494207).
Zgodnie z art. 280 powołanej ustawy Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd skargę odrzuci.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu, gdyż nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia.
W postępowaniu wstępnym sąd bada, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania. Jeżeli z samej treści skargi o wznowieniu postępowania wynika, że podnoszona podstawa wznowienia nie zachodzi, to taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (wyr. NSA z 26.10.2007 r., II FSK 1201/06, Legalis).
Można wyróżnić trzy grupy przyczyn będących podstawami wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego: przyczyny nieważności (art. 271 p.p.s.a.), właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 p.p.s.a.) oraz stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie, z Konstytucją RP, umową międzynarodową lub ustawą (art. 272 p.p.s.a.).
Skarżący w skardze o wznowienie postępowania sądowego, a także w piśmie z dnia 19 grudnia 2019 r. nie wskazał przesłanki, na podstawie której wnosi o wznowienie. Takowej nie można także wywnioskować z treści ww. pism. Wskazanie, że "decyzje w sprawie są bezprawne" oraz, że skarżący "wywiązał się z ustawowych terminów" nie stanowią żadnej z przesłanek wskazanych w art. 271-273 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji orzeczenia.