Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 19 listopada 2019 r. skarżący reprezentowany przez adw. M. S. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego 7 lutego 2019 r.
Do dnia 20 lutego 2020 r. nie uiszczony został należny wpis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a w oparciu o § 3 omawianego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu 7 lutego 2020 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął 14 lutego 2020 r. Brak wykonania ww. zarządzenia, tj. nieuiszczenie wpisu skutkuje odrzuceniem skargi.
W aktach sądowych (k-29-31) znajduje się pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 13 lutego 2020 r. będące uzupełnieniem braków formalnych skargi tj. przedkładające poświadczone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo oraz przedkładające załącznik w postaci kopii dowodu uiszczenia wpisu od skargi z datą 20 listopada 2019 r.(pieczątka urzędu pocztowego) zawierającego w tytule przelewu sygn. akt. VII SA/WA 2325/19.
W związku z powyższym Sąd w dniu 3 marca 2020 r. sprawdził, czy do sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2325/19 nie został przypadkiem omyłkowo uiszczony wpis sądowy. Jak wynika z informacji uzyskanej z Rejestru Opłat Sądowych w ww. sprawie nie stwierdzono dodatkowej opłaty sądowej.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że wpis od skargi w niniejszej sprawie nie został w ogóle uiszczony.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a