Uzasadnienie
J. M., za pośrednictwem pełnomocnika radcy prawnego P. J., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Natomiast zgodnie z art. 127 od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. W przypadku gdy organ wydający akt administracyjny nie ma nad sobą organu wyższego stopnia przysługuje wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy – zgodnie z art. 127 § 3 Kpa.
Art. 88 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2008 Nr 156 poz. 1118 ze zm.) stanowi, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jest centralnym organem administracji rządowej w sprawach administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego. Nie ma zatem w hierarchii administracyjnej organu wyższego stopnia. Oznacza to, że od decyzji wydanych przez ten organ służy wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.
Pouczenie o treści zgodniej z przepisem art. 127 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego znajduje się w zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na podstawie art. 52 § 1 ww. ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast § 2 ww. przepisu wskazuje, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
W tym stanie rzeczy niedopuszczalnym jest wniesienie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z tego względu, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed organami administracji państwowej. Fakt ten przesądza o naruszeniu art. 52 § 1 ww. ustawy oraz przesądza o niedopuszczalności skargi w niniejszej sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.).