Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2012r., Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po zapoznaniu się z odwołaniem B. C. Sp. z o.o. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] września 2012r., Nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej rozbudowy ostatniej kondygnacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy Al. W. w W. przy lokalu nr [...] – umorzył postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu organ wskazał, że Wspólnota Mieszkaniowa [...] W. na etapie całego postępowania przed organem I instancji występowała osobiście, zaś odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] września 2012r. zostało wniesione przez B. C. Sp. z o.o., a podpisane przez P. S..
Zdaniem organu, w świetle umowy o zarządzanie nieruchomością wspólną, zawartej w dniu 30 grudnia 2010r. pomiędzy Wspólnotą Mieszkaniową [...] W. a firmą B. C. Sp. z o.o., którą przekazano spółce zarząd (administrowanie) nieruchomością przy Al. W., [...] i [...], zakres przekazanych czynności obejmuje jedynie czynności zwykłego zarządu i nie umocowuje spółki do reprezentowania Wspólnoty przed organami administracji państwowej. Ponadto, mimo wezwania w sprawie nie przedłożono pełnomocnictwa dla P. S. do działania w imieniu Wspólnoty.
Powołując się na art. 28 i art. 32 k.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stanął na stanowisku, że odwołanie wniesione zostało przez podmiot nie będący stroną postępowania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła B. C. Sp. z o.o. w W., dochodząc uchylania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca spółka wskazała, że w postępowaniu powinni brać udział wszyscy współwłaściciele nieruchomości położonej na działce [...] zabudowanej budynkami przy Al. W., [...] i [...], ponieważ legalizacja samowoli budowlanej wpływa na prawa i obowiązki pozostałych współwłaścicieli budynków, miedzy innymi poprzez konieczność konserwacji i remontów zmienionej elewacji, a także z uwagi na fakt, iż w wyniku decyzji powstaje zmieniona łączna powierzchnia użytkowa tychże budynków i tym samym zmienia się udział każdego ze współwłaścicieli w częściach wspólnych nieruchomości.
Zdaniem skarżącej spółki organ II instancji rozpatrując odwołanie skarżącego, czyli osoby nie będącej stroną, z urzędu winien uchylić orzeczenie organu I instancji wskazując na konieczność powiadomienia wszystkich osób, którym przysługuje przymiot strony w niniejszym postępowaniu. Okoliczność powyższą organ winien uwzględnić z urzędu uchylając tym samym zaskarżone orzeczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzając, iż zachodzą przesłanki przewidziane w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd może uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które podnoszono w skardze. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
Zaskarżona decyzja nie odpowiada przepisom prawa. Zapadła w okolicznościach wadliwie ustalonego stanu faktycznego sprawy co skutkowało naruszeniem zasad procesowych z art. 7, 77 i 107 k.p.a.
Interpretując odwołanie zgodnie z jego sensem, choć odchodząc od jego literalnego brzmienia, należy przyjąć, że wnosi je Wspólnota Mieszkaniowa Al. W., [...],[...] w W. - reprezentowana przez zarządcę B. C. Sp. z o.o., w imieniu której działa członek zarządu P.S., uprawniony w świetle wypisu z KRS do reprezentowania ww. spółki.
Oceniając wniesione odwołanie, organ powinien je postrzegać jak to wskazano powyżej.
Żądanie pełnomocnictwa dla P. S. od Wspólnoty było nieuzasadnione. Ten bowiem reprezentował Spółkę, a w imieniu Wspólnoty występowała Spółka, a nie bezpośrednio P. S..
Podstawą oceny, czy Spółka może reprezentować Wspólnotę powinna być analiza umowy, co do zarządu, jaką Wspólnota zawarła ze spółka i jaką ta, wezwana przez organ, przedłożyła.
W ocenie Sądu, zarządca - ww. spółka, ma pełne prawo do reprezentowania Wspólnoty, w ramach zgłoszonego odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Wynika to z § 3 ww. umowy, który stanowi, że wspólnotę - spółka zarządzająca może reprezentować w sprawach zwykłego zarządu przed organami administracyjnymi.
Przepisy kodeksu cywilnego nie definiują czynności zwykłego zarządu, ani kiedy ma miejsce przekroczenie zwykłego zarządu, zawsze pozostaje to w sferze oceny uprawnionego organu.
Wskazać należy, że sprawa niniejsza dotyczy, w świetle decyzji organu pierwszej instancji, rozbudowy budynku pozostającego w zasobach wspólnoty, dokonanej przez jednego ze współwłaścicieli, tym samym odwołanie zmierzające do zachowania substancji budynku, części wspólnych, elewacji postrzegać należy jako wykonywanie zarządu zwykłego.
Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270).