Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 grudnia 2013 r. wezwano stronę skarżącą do nadesłania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 13 stycznia 2014 r., a zatem termin do nadesłania uzupełnionego formularza upłynął w dniu 20 stycznia 2014 r. Wnioskodawca w zakreślonym terminie nie nadesłał wniosku o przyznanie prawa pomocy na przesłanym urzędowym formularzu.
W tym stanie rzeczy, zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2014 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek Z.K. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Od powyższego zarządzenia, w ustawowym terminie, strona wniosła sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej - p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie (także postanowienie), przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o prawo pomocy złożony w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinien odpowiadać wymogom określonym w art. 252 p.p.s.a. Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Jednocześnie – stosownie do regulacji zawartej w art. 257 p.p.s.a. – wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie Z.K. pomimo wezwania do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, którego wzór został załączony do wezwania, nie nadesłał w zakreślonym terminie wniosku w wymaganej formie.
W tych okolicznościach Sąd zobligowany był do wydania postanowienia o pozostawieniu jego wniosku bez rozpoznania, o czym orzeczono na podstawie art. 257 i art. 260 p.p.s.a.