Uzasadnienie
W dniu 19 grudnia 2011r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy K. K. w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)
Zwolnienie od kosztów sądowych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ponoszenia kosztów sądowych przez strony postępowania. Intencją wprowadzenia tego przepisu było stworzenie możliwości dochodzenia swych praw przed sądem osobom, które znajdując się w wyjątkowo trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych.
Jedynymi zatem przesłankami warunkującymi udzielenie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym są zatem przesłanki materialne.
Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, że nie jest w stanie ponieść całości wpisu sądowego oraz kosztów związanych z ustanowieniem radcy prawnego z wyboru.
Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni wspólnie z córką utrzymuje się z dochodów w wysokości 4.050,00 złotych brutto miesięcznie. Skarżąca zakreśliła w formularzu, że posiada dom o pow. ok. 100 m ².
Wnioskodawczyni we wniosku podała, że z uzyskiwanego dochodu pokrywa wszystkie koszty związane z utrzymaniem domu, opłaty za energię, gaz, opłaty komunalne. Ponadto pokrywa w całości koszty utrzymania córki, gdyż nie otrzymuje żadnych alimentów.
Mając na uwadze powyższe uznano, że wnioskodawczyni nie jest w stanie jednorazowo uiścić całego wpisu sądowego w wysokości 500,00 złotych oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniono, że poniesienie powyższych wydatków wykracza poza jej możliwości finansowe.
Z tego względu przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie zwolnienia z części wpisu sądowego w wysokości 300,00 złotych oraz ustanowiono radcę prawnego z urzędu.
Jednocześnie uznano, że brak jest brak podstaw do przyjęcia, iż wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie. Dochód miesięczny uzyskiwany z tytułu wynagrodzenia za pracę przez wnioskodawczynię w wysokości 4.050,00 złotych brutto miesięcznie stanowi stałe źródło dochodu. Sytuacja taka pozwala na sukcesywne czynienie oszczędności na pokrycie choćby części kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym. Należy bowiem podkreślić, że wszczynając spór przed Sądem, skarżąca powinna mieć na uwadze, że prowadzenie postępowania sądowego wiązać się będzie z koniecznością ponoszenia niezbędnych kosztów. Winna ona zatem poczynić odpowiednie starania w celu zabezpieczenia środków finansowych niezbędnych do pokrycia choćby części kosztów postępowania sądowego.
Wskutek powyższego stwierdzono, że wnioskodawczyni mając stały dochód miesięczny powinna partycypować w kosztach sądowych. Oceniono, że będzie w stanie samodzielnie ponieść koszty pozostałej części wpisu sądowego w wysokości 200,00 złotych i ewentualne późniejsze koszty postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.