Uzasadnienie
Gmina [...] (dalej: skarżąca) wniosła 17 października 2019 r. skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2019 r., znak: [...].
Jak wynika z akt administracyjnych, decyzja ta została doręczona skarżącej elektronicznie 19 września 2019 r., zaś 4 października 2019 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z [...] listopada 2019 r., znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast zgodnie z § 3 tego przepisu jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.
Literalna wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że ustawodawca pozostawił stronie wybór sposobu zaskarżenia decyzji organu pierwszej instancji, jednak z zastrzeżeniem, że wniesienie skargi na tę decyzję jest możliwe bez skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Podkreślić należy, że skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ o przysługujących jej środkach zaskarżenia, w tym w szczególności, że skargę może wnieść nie korzystając z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Jednocześnie, w ocenie Sądu, złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – nawet z uchybieniem terminu do jego złożenia – oznacza, zgodnie z literalną wykładnią art. 52 § 3 p.p.s.a., rezygnację strony z prawa do wniesienia skargi na decyzję wydaną przez organ w I instancji (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada 2019 r., sygn. akt I OZ 1169/19). Wniesioną przez skarżącą skargę należy zatem ocenić jako niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.