Uzasadnienie
I. N. ("skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę za pośrednictwem Wojewody [...] zatytułowaną "skarga co do uniemożliwienie wykonania analiz środowiskowych przez wybrane jednostki szkolnictwa wyższego oraz brak wynagrodzenia za pracę specjalistyczną przy odwołaniu od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...].
W licznych pismach kierowanych do niniejszej sprawy skarżąca opisywała swoją sytuację zawodową, nie precyzując natomiast skargi, co do przedmiotu zaskarżenia. W pismach tych skarżąca zawarła szereg wniosków m.in. o zatrudnienie, czy o nominację wojskową w Żandarmerii Wojskowej. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia [...] maja 2020 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania treści skargi z dnia [...] stycznia 2020 r. poprzez precyzyjne wskazanie, czy skarga ta stanowi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. czy na inne akty lub czynności – w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarżona jest ww. decyzja.
W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, pismem z dnia [...] lipca 2020 r. skarżąca w skazała, że skarga z dnia [...] stycznia 2020 r. stanowi "zażalenie na zbyt słaby merytorycznie profil Wojewody [...], w tym brak strategii rozwoju województwa [...] przy przewidzianych inwestycjach infrastrukturalnych".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego.
W ocenie Sądu, sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej enumeratywnie w art. 3 § 2 - 4 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.").
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że obowiązkiem skarżącego jest – w każdym przypadku – wskazanie aktu, który zaskarża, a jeśli skarga dotyczy bezczynności lub przewlekłości – to wskazanie jakie dotyczy to postępowania i który organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłości podczas prowadzonego postepowania administracyjnego. Tylko precyzyjne wskazanie przedmiotu zaskarżenia umożliwia sądowi przystąpienie do rozpoznania skargi. Sądownictwo administracyjne cechuje brak dowolności skargowej, oznacza to, że można skarżyć wyłącznie działania, brak działań (gdy organ był zobligowany do ich podjęcia) lub akty organu administracji publicznej – chyba że przepis prawa wyłącza możliwość wniesienia skargi. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej skargi I. N., uznać należy, że skarga z uwagi na przedmiot zaskarżenia jest niedopuszczalna, bowiem nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne.
Skarga z dnia [...] styczni 2020 r. została zatytułowana "skarga co do uniemożliwienia wykonania analiz środowiskowych przez wybrane jednostki szkolnictwa wyższego oraz brak wynagrodzenia za pracę specjalistyczną przy odwołaniu od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]. W uzasadnieniu ww. skargi, I. N. opisuje i przywołuje szereg decyzji administracyjnych i swoją drogę zawodową. W toku sprawy skarżąca składała liczne wnioski niezwiązane z przedmiotem sprawy (np. o przygotowanie publikacji z udziału w konkursie, czy o uzyskanie nominacji wojskowej w Żandarmerii Wojskowej). W związku z rozbieżnością przedmiotową poszczególnych pism i wniosków oraz skargą, Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania skargi. Wykonując powyższe, skarżąca pismem z dnia [...] lipca 2020 r. wskazała, że skarży: "zbyt słaby merytorycznie profil Wojewody [...], w tym brak rozwoju województwa [...] przy przewidzianych inwestycjach infrastrukturalnych".
Sąd, dokonując wnikliwej analizy całych akt sprawy określił, że przedmiotem skargi – zgodnie z pismem skarżącej – jest: "brak strategii rozwoju województwa mazowieckiego". Organ w tym zakresie nie był zobligowany do wydania żadnego aktu, a także do prowadzenia postępowania administracyjne, które podlegałoby kontroli przez sąd administracyjny, a którego uczestnikiem byłaby skarżąca. Trudno bowiem także stwierdzić, co należy rozumieć przez stwierdzenie skarżącej "zbyt słaby merytorycznie profil Wojewody [...]" w tym, jak wskazała skarżąca, "brak strategii rozwoju województwa [...]". Jeśli powyższe zaś stanowi zastrzeżenia do wykonywanych zadań przez właściwe organy administracji publicznej (np. Wojewodę [...]), to skarżąca mogła skorzystać ze środków prawnych przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego (tj. art. 227 i nast. k.p.a.).
Jak już podkreślono, skarżąca w toku sprawy składała liczne wnioski. Nie były to natomiast wnioski, których rozpoznanie mieści się w zakresie rzeczowym czy miejscowym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dlatego też zostały one nierozpoznane.
Reasumując, w rozpoznawanej sprawie I. N. przedmiotem skargi uczyniła brak strategii rozwoju województwa [...] przez Wojewodę [...] zatem uznać należy, że sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Mając powyższa na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.