Uzasadnienie
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2017r. znak [...], działając na podstawie art. 17 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r., o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1201 ze zm.), zwanej dalej upea, po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. Spółki [...]Sp. z o.o. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpoznania zażalenia z uwagi na uzasadnione okoliczności sprawy- odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r., Nr [...], organ egzekucyjny - Prezydent [...], nałożył na Spółkę [...] Sp. z o.o. jednorazową grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 248.000,00 zł w związku z niedopełnieniem obowiązku rozbiórki pawilonu wystawowego, samochodowego o lokalizacji czasowej na okres 10 lat na terenie nieruchomości przy ul. [...] i [...]na działce ew. nr [...] z obrębu [...].
Zażalenie na ww. postanowienie z dnia [...] czerwca 2017 r., Nr [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego wniosła zobowiązana spółka.
Po rozpatrzeniu zażalenia organ wskazał, że zgodnie z art. 17 § 2 upea, wniesienie zażalenia nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ odwoławczy może jednak w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zażalenia.
Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do wstrzymania postępowania egzekucyjnego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniosła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], domagając się jego uchylenia i zarzucając organowi naruszenie przepisów procedury, które mogły mieć istotny wpływ na wynik postępowania tj:
- - art. 17 § 2 upea, poprzez niewłaściwe zastosowanie,polegające na przyjęciu, że nie wystąpiły przesłanki wstrzymania postępowania egzekucyjnego;
- - art. 8 k.p.a poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na przekroczeniu granic uznania administracyjnego- sporządzenie postanowienia w sposób uniemożliwiający jego kontrolę;
- - art. 124 § 2 k.p.a. polegające na nie zawarciu w treści uzasadnienia podstawienia podstaw faktycznych i prawnych rozstrzygnięcia;
- - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. polegające na niezebraniu i nierozpatrzeniu całości materiału dowodowego;
- - art. 8 k.p.a. tj. zasady pogłębionego zaufania, poprzez nieprawidłowe zastosowania polegające na żądaniu od skarżącego dokonania niezgodnej z prawem rozbiórki, nałożeniu na skarżącą obowiązku rozbiórki pawilonu z uwagi na rzekomą nielegalność jego umiejscowienia, pomimo uprzednie3go, wieloletniego akceptowania takiego stanu rzeczy;
- - naruszenia przepisu prawa materialnego tj. art. 31 ust 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że pawilon jest budynkiem i w związku z tym jego rozbiórka nie wymaga pozwolenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym.
W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady wystąpiły, dlatego skarga została uwzględniona.
Na wstępie należy wskazać, że art. 17 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stanowi, iż wniesienie zażalenia nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego; organ egzekucyjny lub organ odwoławczy może jednak w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zażalenia. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi zatem, podobnie zresztą jak Kodeks postępowania administracyjnego, którego przepisy w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie (art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym), że wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia.
Wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego został zawarty w zażaleniu zobowiązanej spółki na postanowienie Prezydenta [...] Nr [...]z dnia [...] czerwca 2017r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w wysokości 248.000 zł.
Rozstrzygnięcie organu w przedmiocie wstrzymania, ze względu na redakcję przepisu ma charakter uznaniowy co obliguje organ do wnikliwego uzasadnienia swojego stanowiska.
W wyroku z dnia 18 maja 2005r., sygn. akt FSK 221/04 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że uzasadnienie rozstrzygnięcia organu administracji publicznej ma przedstawiać zajęte przez organ stanowisko oraz motywy, które za takim stanowiskiem przemawiają. Negatywne rozstrzygnięcie, zwłaszcza podjęte w ramach uznania administracyjnego, powinno być szczególnie przekonująco, wyczerpująco i jasno uzasadnione, zarówno co do faktów, jak i co do prawa, tak, aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały głęboko rozważone i cenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją
Lektura uzasadnienia zaskarżonego postanowienia pozwala Sądowi uznać, że stanowisko Wojewody nie czyni zadość powyższym wymogom – w związku z czym dotychczasowy, negatywny sposób załatwienia wniosku skarżącej, należy ocenić co najmniej jako przedwczesny.
Stwierdzenie organu, że "nie znalazł podstaw do wstrzymania postępowania egzekucyjnego" stanowiące całe uzasadnienie zaskarżonego postanowienia wymyka się możliwości kontroli Sądu.
W tej sytuacji uzasadnionym staje się zarzut skargi o naruszeniu przez organ art. 8 k.pa. w związku z art. 124 § 2 k.p.a. oraz 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Brak uzasadnienia postanowienia czyni także niemożliwym ustosunkowanie się do pozostałych zarzutów skargi.
Z tych względów Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), rozstrzygniecie o kosztach opierając na treści art. 200 przywołanej ustawy.