Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek I. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż I. D. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i trójką dzieci. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z dochodów w łącznej wysokości 2797 zł., na który składają się dochód z działalności gospodarczej męża wnioskodawczyni, stypendium socjalne, stypendia szkolne i zasiłek rodzinny. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. około 200 m2 (nieukończony) oraz mieszkanie o pow. 49 m2. Mąż wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą przewozów osobowych (taksówka) do której wykorzystuje samochód osobowy mercedes (2002 r.). Syn W. studiuje. Wnioskodawczyni podała, że po opłaceniu rachunków za miesięczne opłaty stronie pozostaje jedynie kwota, która ledwie starcza na skromne utrzymanie. Strona jest zmuszona do korzystania z pomocy żywnościowej Stowarzyszenia R. W 2009 r. zmarła stronie córka T. D. ur. w 1989 r. Do formularza PPF strona dołączyła kopie decyzji przyznających córkom wnioskodawczyni stypendium szkolne oraz oświadczenie męża wnioskodawczyni o dochodach.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową I. D. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawczyni wraz z mężem prowadzą gospodarstwo domowe z trójką dzieci, utrzymują się z łącznego dochodu w wysokości 2797 zł., co w przeliczeniu na członka rodziny wynosi 699,25 zł. Strona zaznaczyła, że ma problemy z płynnością finansową, jest zmuszona do korzystania z pomocy żywnościowej instytucji społecznej. W tej sytuacji uznano, że stronę nie stać na samodzielne poniesienie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.