Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek M. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Dane zawarte w formularzu PPF zostały uzupełnione w piśmie z dnia 11 marca 2015 r.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż M. K. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Mieszka w lokalu o pow. 38 m2, który jest własnością matki i siostry wnioskodawcy. Wskazał, że wcześniej utrzymywał się z prac dorywczych za granicą i otrzymywał wynagrodzenie około 1 800 zł miesięcznie, z czego 1 600 przeznaczane było na pokrycie zaległości wobec funduszu alimentacyjnego. Wskazał że obecnie zadłużenie wobec funduszu alimentacyjnego wynosi 46 803,57 zł. Ponadto obecnie, tj. od 1 marca 2015 r., podjął pracę jako doradca w Fundacji Przedsiębiorczości. Jest to praca na umowę zlecenia i zarobki będą uzależnione od efektów pracy. Stałe miesięczne wydatki życiowe kształtują się na poziomie około 800 zł., natomiast stałe wydatki związane z utrzymaniem mieszkania oraz gaz i energia elektryczna to wydatek 271 zł. Wnioskodawca nie posiada oszczędności, pojazdów mechanicznych, nie otrzymuje pomocy od rodziny i instytucji społecznych.
Nie dokonywał rozliczeń z urzędem skarbowym z uwagi na wykonywanie pracy za granicą. Wnioskodawca złożył jednocześnie oświadczenie, że posiada rachunek bankowy, jednakże jest od zajęty przez komornika. Z nadesłanej kopii ww. rachunku wynika, że wnioskodawca nie posiada na nim środków.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą, wcześniej utrzymywał się z prac dorywczych za granicą. Posiada zadłużenie alimentacyjne w wysokości 46 803, 57 zł. W tej sytuacji uznano, że stronę nie stać na samodzielne poniesienie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.