Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak: [...] wydaną dnia [...] września 2012 r. na podst. art. 138 § 1 pkt 1 kpa. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej na podst. art. 154 kpa.
W uzasadnieniu organ podał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2008 r. nakazał R. B. wykonanie zmian i przeróbek polegających na zamurowaniu wjazdu do garażu usytuowanego na działce nr [....], przy ul. [...] w [...], znajdującego się w ścianie przy granicy z działką nr [...], w terminie do dnia 30 lipca 2008 r.
Odwołanie od ww. decyzji wniósł R. B..
Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił ww. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w całości, wskazując m.in., że organ powiatowy w toku prowadzonego postępowania nie wykazał w sposób należyty braku podstaw do zastosowania art. 37 ustawy z dnia 24 października 1974 r., tym samym przedwcześnie rozstrzygając przedmiotową sprawę na podst. art. 40 prawa budowlanego z 1974 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
R. B. pismem z dnia 25 marca 2011 r. wniósł o uchylenie ww. decyzji wojewódzkiego organu nadzoru budowlanego w trybie art. 154 § 1 kpa, powołując się na interes społeczny i uzasadniony interes strony. Po rozpatrzeniu wniosku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia [....] września 2011 r. odmówił uchylenia na podst. art.. 154 kpa. własnej decyzji ostatecznej. W ocenie organu odwoławczego kontrolowana decyzja jest zgodna z prawem.
Podkreślił, że organ wojewódzki słusznie wskazał, że nie jest możliwe uchylenie w trybie art. 154 kpa. decyzji która ma charakter procesowy i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty, a poza tym nie można stwierdzić, aby za zmianą tej ostatecznej decyzji przemawiał interes społeczny lub słuszny interes strony.
Poza powyższym organ podkreślił, że w sprawie występują strony o sprzecznych interesach a wobec tego nie ma podstawy do zastosowania trybu określonego w art. 154 kpa., bo przynajmniej jedna ze stron może wywodzić z tej decyzji ostatecznej swoje prawo.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł R. B.. Wnosząc o uchylenie decyzji skarżący zarzucił organowi nierozpatrzenia jego zarzutów.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie, podtrzymywał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. W świetle powołanego przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podst. art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym. Natomiast na podst. art. 145 § 1 pkt 2 ww. ustawy sąd stwierdza nieważność aktu administracyjnego, jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 156 § kpa.
Biorąc pod uwagę powyższą regulację, w ocenie Sądu – skarga nie jest zasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [....] września 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. odmawiającą uchylenia na podst. art. 154 kpa. decyzji ostatecznej. Podstawą prawną kontrolowanych decyzji jest art. 154 § 1 kpa, który stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ja wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.
Przepis ten przewiduje nadzwyczajny tryb wzruszania ostatecznych decyzji administracyjnych objętych ogólną zasadą trwałości decyzji określoną w art. 16 kpa – przy czym przedmiotem postępowania prowadzonego na podst. art. 154 kpa. nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz zweryfikowanie decyzji ostatecznej z jednego tylko punktu widzenia, a mianowicie, czy za jej zmianą lub uchyleniem przemawia interes społeczny lub słuszny interes stron.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy – wskazać należy, że wniosek skarżącego o wszczęcie postępowania w trybie art. 154 kpa. dotyczył ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] lipca 2008 r. uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji – a więc decyzji kasatoryjnej, procesowej która nie rozstrzygała sprawy merytorycznie.
W tej sytuacji Sąd podziela stanowisko organu, że do tego rodzaju decyzji, które mają charakter procesowy, nie rozstrzygając sprawy co do istoty, nie kształtują prawa, nie nakładają obowiązków ani tez nie dają uprawnień nie stosuje się trybu określonego w art. 154 kpa.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, że kontrolowane decyzje są zgodne z prawem – na podst. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.