Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. znak [...] Prezydent [...]na podstawie art. 72 ust. 1 i art. 73 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz art. 151 § 1 pkt 2 kodesku postępowania administracyjnego (dalej kpa) po wznowieniu postępowania administracyjnego uchylił własną decyzję z dnia [...] października 2007 r. dotyczącą rejestracji samochodu osobowego marki Volvo V40, numer rej. [...], rok produkcji 1999, nr [...]na rzecz A.S. i M.S.oraz G. B. S.A. w [...], Oddział w [...] i odmówił zarejestrowania powyzszego pojazdu.
W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż wznowił postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] października 2007 r., w przedmiocie rejestracji samochodu osobowego marki Volvo V40 na rzecz A.S. i M.S.z uwagi na to, że otrzymał odpis wyroku Sądu Okregowego w P. z dnia [...] maja 2011 r. (Sygn. akt [...]), zgodnie z którym oskarżona W. B. została uznana za winną popełnienia przestępstwa polegającego na tym, że działając wspólnie i w porozumieniu z M. K. posłużyła się jako autentycznym, fałszywym dokumentem w postaci umowy kupna-sprzedaży przedmiotowego pojazdu, datowanym na dzień [...] lipca 2007 r., na którym to dokumencie podrobiła podpis nieustalonej osoby o danych personalnych W. oraz na którym M. K. nakreślił swój podpis jako kupujący. Sfałszowaną umowę przedłożyła następnie w Urzędzie Celnym w [...] oraz w Urzędzie Skarbowym w [...] i na tej podstawie została wydana decyzją o uiszczeniu podatku akcyzowego oraz dokument VAT-25. Dokumenty te wraz ze sfałszowaną umową kupna-sprzedaży pojazdu zostały następnie przedłożone w Starostwie Powiatowym w [...] i m.in. na ich podstawie dokonano rejestracji pojazdu pod. nr rej. [...].
Samochód ten następnie został zbyty na rzecz A.S. i M. S. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli A. S. i M. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2012 r. znak [...]na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpoznaniu odwołania A.S. – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając decyzję organ ponownie przywołał wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] maja 2011 r., sygn. akt [...]i wyjasnił, iż oznacza on, że M. K. nie mógł przenieść prawa własności samochodu osobowego marki Volvo V40 na rzecz A. i M. S., bowiem nie był włąścicielem tego samochodu. Skoro M. K. nie był właścicielem tego pojazdu, to A. i M. S. nie mogli również stać się jego właścicielami. Stąd zasadne było wznowienie postępowania przez organ I instancji i wydanie decyzji uchylającej decyzję z dnia [...] października 2007 r. oraz odmawiającej zarejestrowania pojazdu A. S. i M. S., gdyż nie byli oni jego właścicielami.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawii wnieśli A. S. i M. S.. Decyzji zarzucili naruszenie art. 10 kpa, art. 87 kpa, art. 136 kpa i art. 107 § 3 kpa. Wskazali, że organ orzekający całkowicie pominął fakt, iz w dniu [...]września 2012 r. przed Sądem Rejonowym dla [...]w sprawie [...]został ogłoszony wyrok zaoczny, który ustala, że A. S. i M. S. sa współwłaścicielami na zasadzie współwłasnosci majatkowej małżeńskiej samochodu osobowego marki Volvo V40 o nr rej. [...]nr nadwozia [...], na który strony nie mogły powołać się w Samorządowym Kolegium Odwoławczym przed wydaniem decyzji ostatecznej z uwagi na naruszenie wskazanych przepisów postępowania. Podkreślili, że stosownie do art. 169 kc jeżeli osoba nieupraweniona do rozporządzania rzeczą ruchomą zbywa rzecz i wydaje ją nabywcy, nabywca zyskuje własnośc z chwilą objęcia rzeczy w posiadanie, chyba, że działa w złej wierze.
Ze względu na to, że dla oceny dobrej wiary decydująca jest chwila uzyskania własności przez nabywcę, nabywca ten musi pozostac przez cały czas, aż do upływu 3 letniego terminu w dobrej wierze. Powyższe oznacza, że stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyrażone w zaskarżonej decyzji jest bezzasadne.
W odpowiedzi na skargę organ wniosł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co nastepuje:
Skarga podlega uwzględnieniu, choć nie z powodu podniesionych w niej zarzutów.
Na wstępie przypomnieć należy, że stosownie do art. 78 Konstytucji RP, każda strona ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Ta konstytucyjna zasada znajduje realizację w ogólnej zasadzie dwuinstancyjności postepowania wyrażonej w art. 15 kpa. Legitymację do wniesienia odwołania ma strona postępowania i jej odwołanie uruchamia postępowanie przed organem drugiej instancji, a więc ponowne merytoryczne rozpatrzenie i roztrzygnięcie sprawy. W postępowaniu administracyjnym będącym przedmiotem kontroli Sądu odwołanie od decyzji Prezydenta [...]wnieśli A. S. i M. S.. Tymaczasem, jak wynika z akt postępowania i zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało jedynie odwołanie A.S.. Odwołanie wniesione przez M.S.nie podlegało żadnej weryfikacji organu. Nie przeprowadzono ustaleń co do jego dopuszczalności (podmiotowej i przedmiotowej), zachowania wymogów formalnych (art. 63 kpa) oraz zachowania terminu (art. 129 § 2 kpa).
Wnosić zatem należy, co wynika także z akt administracyjnych, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozpoznało odwołania jednej ze stron postępowania wniesionego z zachowaniem wymogów formalnych określonych w kpa.
Niedopełnienie obowiązku łacznego rozpoznania wszystkich odwołań wniesionych od decyzji pierwszej instancji powoduje, że decyzja taka jest wadliwa.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sieprnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji.