Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] października 2016 r., nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] i ustaliło, że Skarb Państwa – Wojewoda [...] zobowiązany jest do zapłaty kwoty 689,91 zł brutto z tytułu przechowywania pojazdu.
Zaskarżona decyzja została doręczona Wojewodzie [...] w dniu [...] października 2016 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji.
W dniu 23 listopada 2016 r. Wojewoda [...] złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] dnia 17 października 2016 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi doręczono Wojewodzie [...] w dniu [...] października 2016 r. Oznacza to, że termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień 19 listopada 2016 r. (sobota). Zatem dzień 21 listopada 2016 r. (poniedziałek) był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została nadana w dniu 23 listopada 2016 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi (koperta w której nadano skargę k. 6 akt sprawy).
W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną.
Mając zatem na uwadze, że czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.