Uzasadnienie
[...] z siedzibą w [...], w dniu 30 października 2017 r. (data stempla pocztowego) wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2017 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej k.p.a.), którą uchylono w całości decyzję Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zabezpieczenia i zajęcia zabytków ruchomych i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 2 listopada 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 p.p.s.a.). Instytucja sprzeciwu od decyzji została wprowadzona do porządku prawnego 1 czerwca 2017 r. na mocy art. 9 pkt 7 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935, dalej również "ustawa nowelizująca") i w zw. z art. 17 ust. 1 a contrario ustawy nowelizującej, ma zastosowanie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych po 1 czerwca 2017 r.
Stosownie do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Należy w tym miejscu wskazać, że merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi, wymieniona w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy p.p.s.a.
Zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia sprzeciwu, podobnie jak w przypadku skargi, stanowi warunek jego dopuszczalności i obok warunków formalnych podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia sprzeciwu jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego, bowiem dopiero z chwilą doręczenia stronie postępowania administracyjnego decyzji rozpoczyna się bieg terminu do wniesienia sprzeciwu do sądu administracyjnego.
Odnosząc powołane przepisy do okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że sprzeciw jest niedopuszczalny, ponieważ został złożony przedwcześnie. Niedopuszczalność sprzeciwu powoduje z kolei, że Sąd nie może wypowiadać się co do meritum sprawy.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 listopada 2017 r., wobec czego termin do wniesienia sprzeciwu rozpoczął swój bieg 2 listopada 2017 r., a upływał w dniu 16 listopada 2017 r. Tymczasem skarżący skargę na powyższą decyzję złożył w dniu 30 października 2017 r. (data stempla pocztowego), czyli przed doręczeniem decyzji stronie skarżącej. Stwierdzić należy, że sprzeciw został wniesiony przed rozpoczęciem biegu terminu, o którym mowa w art. 64c § 1 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że niniejszy sprzeciw został wniesiony przedwcześnie, w konsekwencji jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 i art. 64c § 1 cytowanej ustawy, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.