Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 grudnia 2016 r. Wojewoda [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r., sygn. [...]. Skarga została podpisana z upoważnienia Wojewody [...] przez R. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).
Pismem z dnia 9 lutego 2017 r., doręczonym w dniu 15 lutego 2017 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (upoważnienia do podpisania skargi), w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przy piśmie z dnia 20 lutego 2017 r. nadesłano do Sądu upoważnienie z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], z którego wynika, że R. S. uprawniony jest do prowadzenia w imieniu Wojewody [...] spraw, w szczególności dotyczących odwołań od decyzji wydanych przez prezydentów miast, starostów powiatowych oraz samorządowe kolegia odwoławcze w sprawie płatności za przechowywanie pojazdów na parkingach strzeżonych, o których mowa w art. 130a ust. 10 lit. h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.).
Stwierdzić należy, na podstawie tak sformułowanego zakresu upoważnienia (ogólnego a jednocześnie szczegółowego), że nie wynika z niego prawo do podpisania skargi jak i reprezentacji przed sądami administracyjnymi.
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.