Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 cyt. ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., którą organ umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] lutego 2017 r. nr [...]. Od decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2018 r. przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, o czym skarżący został przez organ pouczony. Skarżący takiego odwołania nie złożył, lecz bez wyczerpania środków zaskarżenia złożył skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie I-instancyjne.
Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy orzeczono o zwrocie kwoty 500 zł uiszczonej przez skarżącego tytułem wpisu sądowego od skargi.