Uzasadnienie
W dniu 28 grudnia 2016r. do Sądu wpłynął wniosek W. D. o przyznanie prawa pomocy w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić adwokata z wyboru.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz żoną, córką i wnuczką. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez małżonkę z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości ok. 1400 złotych. Wnioskodawca podkreślił, że zarówno on jak i córka są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku. Oświadczył, że posiada z małżonką dom parterowy o pow. 100 m ² oraz działkę o pow. 5 arów.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podniósł, że obecnie nie posiadają oszczędności i "godnych środków do życia". Na utrzymanie rodziny pracuje tylko żona. Wyjaśnił, że ze względów zdrowotnych nie może podjąć pracy.
Do stałych wydatków wnioskodawca zaliczył: spłatę pożyczki w wysokości 212 złotych miesięcznie, spłatę pożyczki z kasy zapomogowej 100 złotych, opłatę za media w wysokości 120 złotych, opłatę za wodę i ścieki ok. 60,00 złotych, opłatę za prąd w wysokości ok. 170 złotych, ubezpieczenie 80,00 złotych, podatki od nieruchomości 60,00 złotych, wydatki na leki ok. 140,00 złotych. Podał, że pozostała część z uzyskiwanych dochodów przeznaczana jest na bieżące utrzymanie (zakup żywności, odzieży).
Przedstawione przez skarżącego dane w rozpoznawanym wniosku o prawo pomocy uzasadniają jego uwzględnienie we wnioskowanym zakresie. W świetle oświadczeń złożonych przez wnioskodawcę uznano, że obecnie jego sytuacja finansowa jest trudna z uwagi na to, że w chwili obecnej razem z córką są osobami bezrobotnym bez prawa do zasiłku, nie uzyskują więc żadnych stałych dochodów. Wnioskodawca wraz z rodziną utrzymują się jedynie z niewielkich dochodów uzyskiwanych z tytułu pracy przez małżonkę w wysokości ok. 1400 złotych, które niewątpliwie przeznaczają w całości na pokrycie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania.
Z tych też względów uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.