Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na dwóch formularzach PPF wniosek C. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż C. K. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się dochodów matki wnioskodawczyni uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości około 1 327,45 zł. W uzasadnieniu wniosku podano, że wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, dodatkowo w dniu 7 stycznia 2011 r. została poszkodowana w wypadku komunikacyjnym, którego negatywne skutki odczuwa do dziś. Dodała, że matka jest osobą w wieku 86 lat i z uwagi na stan zdrowia wymaga stałej 24 godzinnej opieki.
Ponadto silny huragan zniszczył poszycie dachu domu w którym mieszka. Został on w sposób podstawowy naprawiony, ale wymaga remontu. Wskazała, że posiada dom o pow. 32 m2, szopę drewnianą na opał, działkę o pow. 823 m2. Wskazała następujące wydatki: opał 4 200 zł. (rocznie), opłaty komunalne 195 zł. (rocznie), podatek od nieruchomości 290 zł. (rocznie), polisa ubezpieczenia domu 62 zł., energia elektryczna 77,54 zł., woda 475,70 zł. (rocznie), leki 1 000 zł., zakup pieluch dla osoby dorosłej 69 zł.
Do wniosku dołączono zaświadczenie z urzędu pracy o posiadaniu statusu osoby bezrobotnej, kopie: przekazu emerytury, dokumentacji lekarskiej, raportu z opłacania składek ubezpieczenia społecznego, zaświadczenia ze starostwa, dokumentu PIT 40A i wyciągu ze stanu konta.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawczyni wraz z matką utrzymują się z kwoty emerytury matki wnioskodawczyni w wysokości 1 327 zł., co w przeliczeniu na jedną osobę daje 663,5 zł. Wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną. Dodatkowo jak wynika z nadesłanej kopii dokumentacji lekarskiej ciągle odczuwa skutki wypadku komunikacyjnego z 2011 r. Wskazać należy, że dochód z jakiego utrzymuje się wnioskodawczyni wraz matką jest niewielki i nie jest możliwe poczynienie z niego jakichkolwiek oszczędności, czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. W tej sytuacji uznano, że stronę nie stać na samodzielne poniesienie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.