Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r. (sprostowanym postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania D. W. i M. W. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Odpisy postanowienia z dnia 1 kwietnia 2015 r. doręczono wnioskodawcom w dniu 28 kwietnia 2015 r.
Stosownie do treści art. 194 § 2 oraz art. 197 § 2 w zw. z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie siedmiu dni od doręczenia tego postanowienia. Zatem w niniejszej sprawie termin na wniesienie zażalenia upływał z dniem 5 maja 2015 r.
W dniu 5 maja 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) skarżący nadali zażalenie, jednak – pomimo prawidłowego pouczenia skarżących o terminie i sposobie wniesienia zażalenia, dokonanego przy okazji doręczenia zaskarżonego postanowienia – zostało ono wysłane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który przekazał zażalenie do Sądu przy piśmie z dnia 19 maja 2015 r.
Wskazać należy, że pismo wniesione do niewłaściwego organu lub sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą jego skierowania do tego sądu (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt I OZ 538/07). W tej sytuacji należy uznać, że zażalenie zostało wniesione do Sądu w dniu 19 maja 2015 r., to jest z uchybieniem ustawowego terminu.
Stosownie do dyspozycji art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił zażalenie.