Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie natomiast z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej.
Prostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która – co jest oczywiste - nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym.
W niniejszej sprawie, w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 listopada 2017 r., sygn. akt 2792/16 omyłkowo, zamiast "na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego" wpisano "na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego".
Wnioskiem z dnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o sprostowanie ww. oczywistej omyłki w sentencji wyroku. Z tych też względów, uznając powyższe za oczywistą omyłkę, a wniosek za uzasadniony, Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.