Uzasadnienie
W dniu 9 lutego 2016r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy E. Ł. We wniosku przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną.
Wezwaniem z dnia 19 lutego 2016r. wezwano wnioskodawczynię do wskazania w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy, czy o zwolnienie od kosztów sądowych czy częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika tj. radcy prawnego lub adwokata. Jednocześnie wezwano wnioskodawczynię do nadesłania zaświadczenia z zakładu pracy o wysokości miesięcznie uzyskiwanego wynagrodzenia za pracę.
Odpowiedzi na powyższe należało udzielić w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty oraz przyjęcia, że wnosi o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 1 marca 2016r. wnioskodawczyni udzieliła odpowiedzi na powyższe. Podała, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu tj. radcy prawnego lub adwokata. Do pisma załączyła kserokopię zaświadczenia z zakładu pracy z dnia 25 lutego 2016r. o wysokości uzyskiwanych dochodach oraz wypowiedzenia umowy o pracę dnia 29 lutego 2016r.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką. Wnioskodawczyni wskazała, że posiada dom o pow. 70 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 1,87 ha. Poza tym nie posiada żadnego innego majątku, oszczędności pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5000 złotych. We wniosku podała, że z córką utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez nią z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1850 złotych brutto miesięcznie i alimentów córki w wysokości 500 złotych.
Wskazała, że ponosi następujące wydatki tj. opłatę za energię w wysokości 130,00 złotych, opłatę za gaz w wysokości 50,00 złotych, internet 70,00 złotych, opłatę za wodę w wysokości 60,00 złotych, opał na zimę min.1 tona -600 złotych, ubezpieczenie 60,00 złotych, raty 300 złotych. Oświadczyła we wniosku, że pozostałe środki przeznacza na zakup żywności, leków i środków czystości.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podniosła, że jej sytuacja materialna jest bardzo trudna, pracuje z przerwami. Obecnie wnioskodawczyni w piśmie z dnia 1 marca 2016r. poinformowała, że jest w okresie wypowiedzenia umowy o pracę.
Mając na względzie powyższe, a przede wszystkim fakt, iż chwili obecnej wnioskodawczyni nie posiada żadnego źródła dochodu, wskutek utraty pracy uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych. Tym samym stwierdzono, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Ze względu na fakt, iż wnioskodawczyni wniosła o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, dokonano wyboru i ustanowiono w niniejszej sprawie radcę prawnego. Wyjaśnić należy, że dla zapewnienia stronie należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest bowiem ustanowienie jednego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.