Uzasadnienie
H. F. i W. F. ("skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 5 stycznia 2017 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie siedmiu – poprzez złożenie 1 odpisu skargi, tj. pisma z dnia [...] grudnia 2016 r., oraz pisma z dnia [...] grudnia 2016 r., stanowiącego uzupełnienie skargi, wraz z załącznikami.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącym w dniu 30 stycznia 2017 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 23, 24). Termin do uzupełnienia ww. braku upłynął bezskutecznie w dniu 6 lutego 2017 r.
Skarżący nie odpowiedzieli na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne.
Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;
- 4) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Natomiast na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi, tj. nie złożyli 1 egzemplarza skargi, ani pisma stanowiącego jej uzupełnienie, wraz z załącznikami.
W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.