Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 listopada 2015r skarżący A.T. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015r., znak: [...], utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...]września 2015r., znak: [...], którą odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r., nr [...]. Tą ostatnią decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2012r. nakazującą inwestorowi A. T. rozbiórkę wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, placu składowego na materiały budowlane położonego na działkach nr [...], [...], i [...] w [...].
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2012r., z uwagi na fakt, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania przedmiotowej decyzji.
Skarżący wniosek uzasadnił tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą znaczne koszty finansowe, które doprowadzą do trwałego zamknięcia zakładu pracy mającego siedzibę na przedmiotowej nieruchomości, jak również w przypadku uznania skargi za zasadną uniemożliwią przywrócenie przedmiotowej nieruchomości do stanu sprzed wykonania decyzji. Skarżący podniósł, że wykonanie decyzji rozbiórkowej przedmiotowego placu spowoduje wysokie koszty finansowe. Podał, że funkcjonujący w ramach przedmiotowej nieruchomości zakład pracy stanowi miejsce pracy dla członków lokalnej społeczności jak i członków jego rodziny. W przypadku wykonania rozbiórki jego zamknięcie będzie nieuniknione, a w wyniku tego pracę straci wiele osób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednocześnie powołany przepis rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przy czym użyty w treści art. 61 § 3 zwrot
"w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy", której dotyczy skarga zakreślają jednakowe ramy prawne, należy bowiem przyjąć, że ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej rozumieniu materialnoprawnym. Granice jej wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego stosunku administracyjnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej.
W związku z tym treścią art. 61 § 3 objęte będą zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w I instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2012r., sygn. akt I SA/Wa 683/12).
Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek strony skarżącej, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje strona skarżąca w treści swego wniosku.
W niniejszej sprawie skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2012r. czyli organu I instancji wydanej w trybie zwykłym Z powyższego wniosku wynika jednoznacznie, że skarżący domaga się wstrzymania wykonania jedynie decyzji organu I instancji, a zakres wniosku nie obejmuje decyzji organu II instancji ([...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...]. Tymczasem nadal skuteczna jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2012r.
Z uwagi na powyższe uznano, że w sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2012r., skoro skarżący nie wystąpił o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.