Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 listopada 2016 r. C. [...] "[...]" S.A. z siedzibą w W. reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. A. P. wniosła skargę na "czynność w przedmiocie wprowadzenia zmiany w organizacji ruchu", wskazując, że skarżonym organem jest Burmistrz [...].
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca Spółka w piśmie z dnia 31 stycznia 2017 r. podała, że zaskarżona czynność w przedmiocie zmiany organizacji ruchu została zatwierdzona przez Inżyniera Ruchu Biura Drogownictwa i Komunikacji Urzędu [...] w dniu [...] marca 2016 r., pod numerem [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) prezydent miasta zarządza ruchem na drogach publicznych położonych w miastach na prawach powiatu, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych. Realizując zadania z zakresu zarządzania ruchem prezydent miasta zatwierdza organizacje ruchu na podstawie złożonych projektów organizacji ruchu i przekazuje zatwierdzone organizacje ruchu do realizacji (§ 3 ust. 1 pkt 3 i 4, § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. nr 177, poz. 1729 ze zm.).
W przedmiotowej sprawie skarżona "czynność" z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], została podjęta przez [...] Naczelnika Wydziału Stałej Organizacji Ruchu Biura Drogownictwa i Komunikacji Inżyniera Ruchu [...] działającego z upoważnienia Prezydenta [...].
Wobec powyższego przedmiotowa skarga nie powinna być wniesiona na czynność Burmistrza [...], lecz na akt Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], i za jego pośrednictwem.
Burmistrz dzielnicy nie jest organem, o jakim mowa w wyżej powołanych przepisach.
Zgodnie bowiem z uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 14/13, zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.).
Zauważyć należy, iż zadaje się, że Spółka ma świadomość, przywołując argumentację wskazującą na dopuszczalność skargi, iż zadania związane z organizacją ruchu przynależą prezydentowi miasta. Jednakże nie wiadomo czemu, skarga została wniesiona za pośrednictwem Burmistrza [...], podmiotem wniosku o usunięcie naruszenie prawa strona, jak wskazała, również uczyniła Burmistrza [...] (Urząd [...]).
Jeszcze raz należy pokreślić, że Burmistrz [...] nie występował w sprawie jako organ zatwierdzający skarżoną organizację ruchu.
Tym samym w świetle powyższych rozważań należy uznać, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i polega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.