Uzasadnienie
W dniu 19 stycznia 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek E.Ś. w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wnioskodawca jest osobą w podeszłym wieku (78 lat), utrzymującą się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 1.347,21 złotych miesięcznie.
Wnioskodawca oświadczył, że jest osobą schorowaną, posiadającą orzeczoną I grupę inwalidztwa i ponoszącą z tego względu znaczne koszty na leczenie i zakup lekarstw. Wnioskodawca oznajmił, że jest wdowcem i samodzielnie ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem siebie oraz mieszkania, zakupem opału oraz opłatami za energię elektryczną, gaz, odprowadzanie ścieków do kanalizacji, utrzymanie samochodu osobowego, który jak zaznaczył, jest mu niezbędny do poruszania się. Wnioskodawca wskazał, że mieszka u syna, dlatego razem z nim ponosi wydatki związane z utrzymaniem budynku. Zaznaczył, że innych dochodów poza otrzymywanymi z tytułu emerytury nie posiada.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Z treści powołanego wyżej przepisu wynika zatem, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że wykazał on, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wnioskodawca utrzymuje się bowiem jedynie z niewielkiego dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury oraz przy pomocy syna. Ze względu na posiadany wiek i liczne schorzenia wnioskodawca ponosi znaczne koszty leczenia i zakupu lekarstw. Wprawdzie wnioskodawca nie podał wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie siebie oraz mieszkania, jednakże przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi oraz artykuły spożywcze i przemysłowe uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie, gdyż spowodowałoby to uszczerbek w jego środkach utrzymania koniecznego.
Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.